«

»

dec 10 2016

Bericht afdrukken

De beste debuut albums

Inleiding

De meeste (grote) bands komen vanaf hun derde album een beetje in de buurt van wat ze (willen) zijn. De eerste nummers, die ze vaak al jaren speelden in het clubcircuit, zijn over de eerste twee albums verpreid en dat betekent vaak dat vanaf album nummer 3 pas echt blijkt of een band/artiest meer kan/zal zijn.

Er zijn echter ook bands die met hun eerste album zo veel indruk maken, dat de rest van het oeuvre altijd in de schaduw blijft staan van dat ene, allereerste album. De vraag of dit een zegen of een vloek is levert een dubbel antwoord op.

Een zegen, omdat iedereen graag een verpletterende indruk achterlaat.

Een vloek, omdat de verwachtingen daarna zo hoog gespannen zijn, dat deze eigenlijk nooit (meer) kunnen worden ingelost. Ook zit je als band/artiest voor altijd vast aan nummers vanuit het begin van je carrière. Eddie Van Halen zal tot aan zijn dood Eruption moeten blijven spelen, ook al is dat inmiddels bijna 40 jaar oud…

Dit bracht me er toe een lijst op te stellen van de beste debuut albums. Een aantal spelregels voor opname in de lijst:

  • Het moet het eerste album zijn van meerdere albums (uitgebracht tijdens hun bestaan/leven). Bands/artiesten, die maar één album hebben uitgebracht, worden niet opgenomen;
  • Het debuutalbum moet het beste zijn uit de carrière van de betreffende band/artiest (tot nu toe);
  • Het debuutalbum moet een album zijn, EP’s en/of singles zijn uitgesloten;
  • Indien van toepassing, worden andere albums genoemd die het debuutalbum (kunnen) benaderen.

Hierbij de lijst met beste debuut albums:

 

The Doors - The Doors (thedoors.com)

The Doors – The Doors

1967

Het eerste album van The Doors was een openbaring destijds. Muzikaal afwijkend van de rock norm destijds. Veel jazz-invloeden en natuurlijk de teksten van Jim Morrison.

Veel van de Doors’ bekendste nummers staan op dit album, waaronder Break On Through (To the Other Side), Light My Fire, Back Door Man en The End.

Met name het laatste nummer is indrukwekkend: This Is The End, My Olny Friend, The End, wat een theater achtige opvoering van het Oedipus-complex bevatte.

Vergelijkbaar in het oeuvre: L.A. Woman

 

The Stooges - The Stooges (ebay.com)

The Stooges – The Stooges

1969

Revolutionair album. Het eerste punk album? Dit album, al uit 1969. Nihilistische muziek met idem teksten, maar wat een zeggingskracht! Fantastische nummers, waarvan velen klassiek, waaronder 1969, I Wanna Be Your Dog, No Fun en Real Cool Time

Geproduceerd door John Cale, was dit album zijn tijd (veel) te ver vooruit en was dan ook geen succes.

Vergelijkbaar in het oeuvre: Funhouse & Raw Power

 

Ramones - Ramones (allmusic.com)

Ramones – Ramones

1976

Met het eerste Ramones album werd de Ramones formule voor de eeuwigheid vastgelegd. Elk volgende album borduurde voort op de formule van dit album.

Een klassieker in de (geschiedenis van) de punk, met veel nummers die de Ramones tot en met hun laatste concert zijn blijven spelen: Blitzkrieg Bop, Beat on the Brat, Now I Wanna Sniff Some Glue en Today Your Love, Tomorrow the World.

Vergelijkbaar in het oeuvre: It’s Alive

 

Van Halen - Van Halen (neongods.com)

Van Halen – Van Halen

1978

De eerste Van Halen is een rock klassieker: één van de beste albums uit de popgeschiedenis en (daarmee) ook uit het Van Halen oeuvre. Sensationeel gitaarwerk van Eddie Van Halen, goede ritmesectie en de fantastische zang van David Lee Roth. Toen ik Runnin’ With The Devil zag bij Toppop was ik verkocht.

Nummers die Van Halen altijd zal moeten blijven spelen: het eerder genoemde Runnin’ With The Devil en Eruption, aangevuld met You Really Got Me, Ain’t Talkin’ ‘Bout Love, Atomic Punk, Jamie’s Cryin’ en Ice Cream Man.

Vergelijkbaar in het oeuvre: Women And Children First & 1984

 

Dead Kennedys - Fresh Fruit For Rotting Vegetables (discogs.com)

Dead Kennedys – Fresh Fruit For Rotting Vegetables

1980

Belangrijk punk album uit de Verenigde Staten (zie ook: Dead Kennedys).

Vele klassieke punk nummers: Kill The Poor, Forward To Death, Let’s Lynch The Landlord, Chemical Warfare, California Über Alles, I Kill Children & Holiday In Cambodia.

Vergelijkbaar in het oeuvre: In God We Trust, Inc. (EP)

 

David Sylvian - Brilliant Trees (davidsylvian.com)

David Sylvian – Brilliant Trees

1984

David Sylvian’s eerste solo-album. Na het uiteenvallen van Japan (zie artikel over Tin Drum). De single Red Guitar ging aan het album vooraf. Het is een prachtig album. Met name de B-kant van het album is indrukwekkend. Het nummer Brilliant Trees is een absolute aanrader.

Eén van de vele top releases, die 1984 kende.

Vergelijkbaar in het oeuvre: Gone To Earth

 

Ice Cube - AmeriKKKa's Most Wanted (theboombox.com)

Ice Cube – AmeriKKKa’s Most Wanted

1990

Ice Cube’s eerste solo-album. Na zijn vertrek bij N.W.A. ging Ice Cube samenwerken met Public Enemy’s productie team The Bomb Squad. Het resulteerde in een van de beste rap/hip-hop albums aller tijden. Gewelddadig, rouw en (soms) grof; helaas nog steeds toepasbaar op vandaag, misschien zelfs wel meer dan ooit. En dat is een trieste constatering…

Vergelijkbaar in het oeuvre: Death Certificate

 

Sugar - Copper Blue (pitchfork.com)

Sugar – Copper Blue

1992

Na het uiteenvallen van Hüsker Dü, ging Bob Mould solo-albums uitbrengen. In 1992 richtte hij Sugar op. Een drie-mans band (net als Hüsker Dü) die drie albums en een EP uitbrachten. In 1995 was het alweer gedaan. Maar Sugar heeft wel Copper Blue opgeleverd: een prachtig album, waarvan alle nummers van de hand van Mould zijn. De heruitgave uit 2012, met vele extra’s is de definitieve Sugar compilatie en een must-have.

Vergelijkbaar in het oeuvre: Beaster

 

Lauryn Hill - The Miseducation Of Lauryn Hill (last.fm)

Lauryn Hill – The Miseducation Of Lauryn Hill

1998

Een onmisbare hip-hop klassieker. Lauryn Hill ging, na het uiteenvallen van de Fugees, solo en er werd reikhalzend uitgekeken naar haar album. Ze stelde niet teleur. Sterker nog, Ze overtrof de verwachtingen ruimschoots. Alles klopt op dit album. De tour die hierop volgde was een van de beste tours ooit.

Hierna ging het echter goed mis met Lauryn Hill. Er volgde nog een live album in 2002, dat tegenviel. Het wachten is nog steeds op een opvolger. Medio 2015 was er even sprake van dat deze zou komen. Helaas…

 

Arcade Fire - Funeral (musictech.net)

Arcade Fire – Funeral

2004

Arcade Fire debuteerde in 2003 met de EP Arcade Fire, een jaar later gevolgd door het sensationeel goede album Funeral. Het album kent geen enkel minder nummer en is, ondanks de productie, een van de beste albums aller tijden. Het is ongelooflijk dat een band zo voor de dag kan komen en het niveau op de volgende albums nog kan vasthouden ook.

Arcade Fire’s volledige oeuvre is een aanrader: topband!

Vergelijkbaar in het oeuvre: Neon Bible, The Suburbs & Reflektor

 

Ter afsluiting

Ken jij andere debuut albums die klassiek zijn? Zo ja, welke? Laat het weten!

 

14 reacties

Naar reactie formulier

  1. Boudewijn

    Madonna had een goed debuutalbum en U2 ook. Met nummers die singles werden. Van bovenstaande is alleen Van Halen en the Doors mij bekend.

    1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

      Je hebt gelijk Boudewijn, maar van Madonna (Like A Prayer) en U2 (Pop) vind ik andere albums beter. De dingen die je niet (her)kent zijn bij deze dan luistertips! 🙂

  2. Tom

    Human League – Reproduction
    Kaiser Chiefs – Employement
    Amy McDonald – This Is The Life
    The Killers – Hot Fuss
    Pearl Jam – Ten

    Wat me zo even te binnen schiet qua albums waarvan de opvolgers een stuk minder waren..,

    1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

      Kan ik me prima in vinden. Alleen Human League dacht ik even ‘?’, maar toen dacht ik ‘Travelogue’. 🙂

  3. Bert

    Poet and the roots (Linton kwesi Johnson
    Al zijn al zijn albums goed is dit wel het absolute meesterwerk van hem Forces of victory is een goede tweede
    Deacon Blue raintown nooit hebben ze meer beter geklonken dan dit
    Lloyd cole rattlesnakes al het andere werk komt niet in de buurt van dit album
    Masters of reality sloeg in als een bom het tweede album met ginger baker ook erg mooi maar dit was zo anders toen op het defjamlabel

    1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

      Linton Kwesi Johnson’s Bass Culture is mijn favoriet van hem (nummer 33 in mijn album top 50). Lloyd Cole is idd een hele goed toevoeging. Niet aan gedacht!
      Thx voor je reactie!

  4. Peter van Soest

    King Crimson – In the Court of the Crimson King

    1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

      🙂
      Dank voor je reactie, erg leuk!
      Persoonlijk ga ik voor het drieluik Discipline, Beat en Three Of A Perfect Pair…

      1. Peter van Soest

        Ik ben enorm bevooroordeeld en vind alles van King Crimson onwijs! De muziek van mijn (en van mijn vrouw) leven. Daarna kwam Prince erbij en sindsdien waren onze twee helden een King en een Prince. Helaas een zwarte dag op 21 april dit jaar en een enorm verlies!!

        1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

          Tja, inderdaad een zwarte dag. Heb ik ook veel over geschreven. Prince was/is mijn favoriet!

  5. Bram

    Wederom een leuk item, ik doe mee. Ik houd net als jij 10 titels aan. 10 die me aan het hart gaan natuurlijk.

    The Jimi Hendrix Experience – Are You Experienced (1967)
    Wat moet je hier nou over zeggen? Behalve dan: “I’m coming to get ya”.

    Nick Drake – Five Leaves Left (1969)
    Melancholie op en top. En: het ging echt niet goed met deze jongen. Hartverscheurend.

    Killing Joke – Killing Joke (1980)
    Requiem, Wardance, The Wait: KJ classics. Geordie met z’n ‘cirkelzaag’, oh!

    The The – Soul Mining (1983)
    Debuut van Matt Johnson als The The. Albumtitel verraadt het al: Matt gaat de diepte in.

    The Smiths – The Smiths (1984)
    Still Ill, Hand in Glove, What Difference Does It Make, (This Charming Man). Als een raket dit debuut.
    Quote: “Yes, you’re older now and you’re a clever swine but they were the only ones who ever stood by you”.

    Air – Moon Safari (1998)
    Alles aan deze plaat is relaxed. En sexy.
    Quote: “Sexy booooooooy”.

    The Eighties Matchbox B-Line Disaster – Hörse of the Dög (2002)
    Een wervelwind van 25 minuten en 19 seconden. Rock ‘n’ roll! Ik zeg classic.

    MGMT – Oracular Spectacular (2007)
    Hippies met synthesizers. Goede combinatie.
    Quote: “I said ooh girl, shock me like electric eel”

    The XX – The XX (2009)
    ‘Kale’ productie. Stoïcijnse vocalen (het lijkt wel of ze zich vervelen). Ik vergeef het ze, want ik mag deze gasten.

    alt-J (∆) – An Awesome Wave (2012)
    Wat een genoegen deze band.

    1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

      Leuk, bedankt voor je reactie!

      Kan me ook in bovenstaande vinden, maar Jimi Hendrix’ Electric ladyland vind ik beter dan het debuut. Van Killing Joke Revelations of Killing Joke (met Dave Grohl) beter. Van The Smiths vind ik alles beter dan het debuut…

      Nick Drake, Air en alt-J (∆) zijn bij mij afgevallen, dus prima keus 😉

  6. Henk timmerman

    Kate Busch, the kick inside 1978
    Ongetwijfeld een uitstekend debuutalbum alhoewel ze met a sky / sea of honey ook voortreffelijk werk heeft afgeleverd. De serene stem van Kate Busch, love it or hate it.

    1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

      Kate Bush? Love it!
      Mijn favoriet is The Dreaming of Aerial, vandaar niet The Kick Inside

Complimenten/opmerkingen? Ik hoor het graag!