«

»

okt 13 2018

Bericht afdrukken

Herbie Hancock – Head Hunters

Herbie Hancock - Head Hunters - Hoes achterkant (macrocefaliamusical.com)

Herbie Hancock – Head Hunters – Hoes achterkant

Inleiding

Funk en jazz werden in het begin van de jaren (19)70 bij elkaar gebracht. Met name Miles Davis experimenteerde hiermee. Herbie Hancock speelde veel met Davis samen tijdens deze symbiose. Hij wilde hier zelf ook iets mee doen. Zie daar, de geboorte van Head Hunters.

Herbie Hancock

Medio augustus van dit jaar verscheen mijn eerste artikel over Herbie Hancock. Het betrof het album Future Shock uit 1983. In dat verhaal wordt al even stilgestaan bij alles wat Hancock voor die tijd allemaal heeft gedaan, dus dat zal in dit artikel niet nogmaals worden opgenomen.

Herbie Hancock - Mwandishi, Crossings & Sextant (discogs.com/apoplife.nl)

Herbie Hancock – Mwandishi, Crossings & Sextant

Tussen 1971 en 1973 maakte Hancock een drietal zeer experimentele albums: Mwandishi, Crossings en Sextant. Volgens de liner-notes die zijn opgenomen bij de heruitgave van Head Hunters uit 1997, was Hancock de ‘zwaarte’ van de muziek zat:

“I began to feel that I had been spending so much time exploring the upper atmosphere of music and the more ethereal kind of far-out spacey stuff. Now there was this need to take some more of the earth and to feel a little more tethered; a connection to the earth….I was beginning to feel that we (the sextet) were playing this heavy kind of music, and I was tired of everything being heavy. I wanted to play something lighter.”

Head Hunters

Herbie Hancock - Head Hunters (discogs.com)

Herbie Hancock – Head Hunters

Het twaalfde studio album van Herbie Hancock, Head Hunters, werd uitgebracht op 13 oktober 1973. Het was één van de belangrijkste uitgaven in Hancock’s carrière, alsmede in de jazz geschiedenis.

Hancock verzamelde nieuwe mensen om zich heen en creëerde een nieuwe band onder de naam Headhunters. Hancock speelde alle synthesizers zelf en besloot al snel gitaar uit te sluiten (ook al werden die op een later stadium alsnog opgenomen). De ritmesectie leunde zwaar op de rhythm and blues traditie. Een gouden greep, want de laid-back, funky beats zorgden voor een wereldwijde aantrekkingskracht. Gecombineerd met de samensmelting van jazz en funk zorgde het album voor een herkenbaar ijkpunt in de jazz geschiedenis: luisteraars van verschillende genres werden uitgenodigd andere soorten muziek te ontdekken.

Van de nummers werd alleen Watermelon Man niet specifiek voor het album geschreven. Het is een herbewerking van het gelijknamige nummer van Hancock’s debuutalbum Takin’ Off uit 1962. Het nummer Sly is een eerbetoon aan de levende funk legende Sly Stone, de bandleider van Sly & The Family Stone.

Herbie Hancock - Chameleon (single) (discogs.com)

Herbie Hancock – Chameleon (single)

Van het album is één single uitgebracht: Chameleon met als B-kantje Vein Melter. Beide nummers zijn drastisch ingekort voor de singles uitgave.

Het album sloeg in als een bom. Het werd bijna direct het bestverkochte jazz-album aller tijden. Het hield die titel totdat George Benson in 1976 zijn album Breezin’ uitbracht.

De belangrijkste afbeelding op de hoes, die is ontworpen door Victor Moscoso, is een bewerking van een Afrikaans kple kple masker, dat afkomstig is van de Baoulé stam uit Ivoorkust.

Ontvangst

Ondanks de indrukwekkende verkoopcijfers werd er in jazz kringen neerbuigend gedaan over het album. Dit was te simpel, geen échte jazz en Hancock onwaardig. Bovendien was veel van de instrumentatie elektrisch. Dat kon sowieso niet goed zijn. Had Hancock dan niets geleerd van de ontvangst van Miles Davis’ On The Corner? Hield hij er dan geen rekening mee dat dat lange tijd het meest gehate jazz album was?

Gelukkig niet. Vandaag de dag wordt Head Hunters gezien als één van de meest invloedrijke jazz albums, die jazz-fusion naar het grote publiek bracht (ondertussen wordt ook On The Corner als een klassieker gezien).

Met name het bijna 16 minuten durende Chameleon is een all-time classic, dat (het beste van) funk en jazz bij elkaar. De groove is onweerstaanbaar, maar er is voldoende ruimte voor improvisatie.

In 2007 werd het album opgenomen in de Amerikaanse National Recording Registry, dat zichzelf tot taak heeft gesteld om “culturally, historically or aesthetically important” geluidsopnamen uit de 20e eeuw veilig te stellen.

Herbie Hancock - Head Hunters - Reclame (superseventies.com)

Herbie Hancock – Head Hunters – Reclame

Nummers

Alle nummers geschreven door Herbie Hancock, tenzij anders aangegeven.

  • Chameleon (Herbie Hancock, Paul Jackson, Harvey Mason, Bennie Maupin)
  • Watermelon Man
  • Sly
  • Vein Melter

Muzikanten

  • Herbie Hancock – Fender Rhodes, clavinet, ARP Odyssey synthesizer, ARP Soloist
  • Bennie Maupin – (alt en soprano) saxofoon, saxello, bas clarinet, altfluit
  • Paul Jackson – bas, gitaar, marimbula
  • Harvey Mason – drums
  • Bill Summers – agogô, balafon, bierflesje, cabasa, conga’s, gankogui, hindewhu, log drum, shekere, surdo, tamboerijn
The Headhunters - albums (discogs.com/apoplife.nl)

The Headhunters – albums

The Headhunters – de band

Het eerst volgende Herbie Hancock album, Thrust, werd opgenomen met dezelfde muzikanten die het Head Hunters album hebben opgenomen.

In 1975 besloten de bandleden zonder Herbie Hancock een album uit te brengen onder de naam The Headhunters, Survival Of The Fittest, feitelijk het officiële debuutalabum van The Headhunters. In 1977 werd dit gevolgd door Straight From The Gate. Begin jaren (19)80 stopte de band ermee.

De band kwam bij elkaar in 1998 voor het album Return Of The Headhunters!, waar Herbie Hancock op 4 (van de 10) nummers meespeelde. Sindsdien speelde The Headhunters veel live, waarvan On Top: Live In Europe uit 2008 een weergave was. Hierna volgden nog twee studio albums: Evolution Revolution uit 2003 en Platinum uit 2010.

In muzikaal opzicht bleef The Headhunters trouw aan de door Herbie Hancock ingeslagen weg.

Ter afsluiting

Ken je Head Hunters van Herbie Hancock? Wat vind je ervan? Laat het weten!

 

4 reacties

Naar reactie formulier

  1. Andre

    Leuk stuk, zorgt er voor dat ik eens aandachtig ga luisteren

    1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

      Thx, ik denk dat het je gaat bevallen!

  2. Ronald

    Een erg fijn album. Gekocht na het Prince-concert in Tivoli in 1998 waar Chameleon gespeeld werd met Lenny Kravitz op drums. 🙂

    1. A Pop Life (Erwin Barendregt)

      Bestaat er een mooiere aanleiding?

Complimenten/opmerkingen? Ik hoor het graag!