«

»

nov 13 2016

Recensie afdrukken

Japan – Tin Drum

Japan (wikipedia.org)

Japan

Albumgegevens

Artiest Japan
Album Tin Drum
Jaar van uitgave 1981

Beoordeling

Recensie

Vandaag 35 (!) jaar oud: Japan’s fantastische en volstrekt unieke Tin Drum.

Tin Drum is een album dat eigenlijk in geen enkel hokje past. Het is een uniek album in de popgeschiedenis. Geen ander album heeft electronica en analoge Oosterse instrumenten zo succesvol samengebracht. De nummers op het album ademen allemaal een zelfde soort (niet anders te omschrijven dan) zen kwaliteit uit. Het zou het laatste studio-album van Japan blijken te zijn.

Aanloop

Japan Adolescent Sex single (ultratop.be)

Japan Adolescent Sex single

Japan, begonnen als glamrock band eind jaren 70 van de vorige eeuw, ontwikkelde zich in razend tempo. Eerste LP Adolescent Sex (uit 1978) was op en top glam. De gelijknamige single was mijn introductie tot de band. Een lekker nummer. In hetzelfde jaar kwam Obscure Alternatives uit. Met name het nummer The Tenant gaf een indicatie welke route de band naderhand zou volgen. Een prachtig sfeernummer. Quiet Life werd gekenmerkt door zware langzame stukken, die qua intensiteit Joy Division achtig aandeden. Een zwaarmoedig album. Gentlemen take Polaroids liet een band horen die nieuwe richtingen uit wilde. De muziek was fantasierijk en divers, getuige het fenomenale Swing. Het album bevatte met Nightporter een heuse ‘bakvis-hit’ voor de alternatievelingen, zoals een aantal jaar later David Sylvian & Ryuichi Sakamoto’s Forbidden Colours de Careless Whisper voor de ‘mensen met smaak’ was).

Japan - The Art Of Parties (eil.com)

Japan – The Art Of Parties

In april 1981 gaf de groep de 12-inch The Art Of Parties uit, een geniaal nummer, dat new wave, funk en electronica tot een onweerstaanbaar geheel kneedde. Alleen voor dit nummer, in deze uitvoering, verdient Japan een standbeeld. Op deze maxi-single klopte alles, ook de B-kant Life Without Buildings was fantastisch. Het album (Tin Drum) volgde, op de dag af, vandaag 35 jaar geleden.

Nummers

Het album opende echter teleurstellend met… The Art Of Parties. Opnieuw opgenomen en gemixt, mist deze versie de funk die de eerste versie zo onweerstaanbaar maakte. Geen goed begin dus. Gelukkig komt het hierna allemaal goed. Talking Drum hort en stoot het hele nummer door, maar is een prima indicatie van wat Japan tracht te doen, en waar ze in slagen. Ghosts volgt. Dit nummer is uitgebracht als single en is één van de meest vreemde hits aller tijden. Dat dit nummer (met name in Engeland) een hit werd is opzienbarend. Een minimalistische ballad. Hierna volgt Canton, een Chinese, instrumentale, mantra. Dit is zo anders dan alles wat ik daarvoor had gehoord (eigenlijk nog steeds) en transporteert je, op de een of andere manier, naar het Chinese platteland. Fascinerend!

Japan - Tin Drum (991.com)

Japan – Tin Drum

Kant B start met het geweldige Still Life In Mobile Homes. Hierna het absolute hoogtepunt van het album, en uit het complete Japan oeuvre: Visions Of China. De zang van David Sylvian, de waanzinnige fretloze bas van Mick Karn: prachtig. Maar het is de fantastische drummer Steve Jansen die de show steelt hier. Zijn drumwerk in dit nummer is fenomenaal. Hij was zelfs in staat dit live na te spelen. Briljant nummer. Het sfeervolle Sons Of Pioneers en het China-thema van Cantonese Boy maken dit album compleet.

Live album

Wat Japan heeft gepresteerd met dit album is een klein wonder. Het is eeuwig zonde dat de band, na een tour volgend op het album, uit elkaar ging. Hoe mooi David Sylvian’s carrière ook verliep en hoe leuk Mick Karn’s solo en Dalis Car platen ook waren, samen was Japan een uniek fenomeen. Medio 1989 kwamen ze nog een maal bij elkaar onder de naam Rain Tree Crow. Het album met dezelfde naam was goed, erg goed zelfs, maar de heren konden de (solo)neigingen niet helemaal onderdrukken: te veel sfeer, iets te weinig muziek. Mijn favoriet van Japan is hun zwanenzang: live album Oil On Canvas, omdat dat een mooie doorsnede geeft van hun latere oeuvre. Heel veel aandacht daarop gaat uit naar nummers van dit album. Maar liefst 7 van de 8 nummers staan ook op het live-album. Overigens is de funk in The Art Of Parties op de live versie in ere hersteld.

Ter afsluiting

Ken je het album? Ken je Japan? Wat vind jij ervan?
Laat het weten; laat een reactie achter!

 

Complimenten/opmerkingen? Ik hoor het graag!