Solange en het indrukwekkende A Seat At The Table

Solange – Cranes In The Sky – Video

Inleiding

Eind september 2016 verscheen Solange’s derde solo album. A Seat At The Table bleek al snel een wereldwijd erkend meesterwerk dat moeilijke vragen stelde, uitdaagde, troostte en confronteerde. Het album gold en geldt nog steeds als een spiegel voor de “witte” maatschappij.

Solange

Op 24 juni 1986 woerd Solange Piaget Knowles geboren in Houston, Texas. Ze is de jongere zus van Beyoncé Knowles. Beide zussen zouden later bekend onder alleen hun voornamen. Net als bij haar zus was muziek al snel een belangrijk medium voor Solange. Op haar negende begon ze met het schrijven van nummers. Vier jaar later besloot ze dat ze een carrière in de muziek wilde. Beyoncé was haar carrière al begonnen als belangrijkste lid van Destiny’s Child, en Solange hielp de groep regelmatig op tournee en in de studio. Vanaf 2001 verscheen haar input op verschillende albums en nummers.

Solange begon op haar veertiende aan opnamen voor haar eerste soloalbum, Solo Star, dat op Tweede Kerstdag 2002 in Japan werd uitgebracht, een maand later gevolgd door een uitgave in de VS. Het album kreeg gemixte reacties toen het werd uitgebracht. Ze verlegde een deel van haar aandacht naar acteren voor televisie en film. Wellicht belangrijker, ze startte een gezin met haar geliefde, waar ze al vanaf haar 13e mee samen was. Eind 2004 werd hun zoon geboren. Het paar scheidde in 2007.

Nadat Solange nummers had geschreven voor Destiny’s Child en de solo albums van Beyoncé, Kelly Rowland en Michelle Williams, werd het tijd voor Solange’s tweede solo album, Sol-Angel And The Hadley St. Dreams. Het werd uitgebracht op 26 augustus 2008 en werd goed ontvangen door de pers en verkocht aanzienlijk beter dan haar debuut. Solange besloot haar carrière te vervolgen als een onafhankelijke artiest en bracht op 27 november 2012 de EP True uit, waarop ze intens samenwerkte met vriend Dev Hynes, beter bekend onder de naam Blood Orange. True werd zeer goed ontvangen door zowel pers als publiek. De EP bevat veel uptempo, new wave muziek en klinkt origineel en warm. Solange zelf zei “This is a dance record, but the lyrics can get pretty dark at times”. Solange bleek haar niche te hebben gevonden, wat duidelijk te horen is op de prachtige single Losing You.

Solange – Instagram post 21-09-2016

In mei 2013 startte Solange haar eigen platenlabel onder de naam Saint Records, waarbij distributie door andere maatschappijen zou worden verzorgd. Op 15 mei 2015 werd het eerste voorproefje voor het derde Solange album in het openbaar uitgevoerd. Rise was een reactie op de politie moorden van Michael Brown en Freddie Gray, en de grote protesten in Ferguson en Baltimore.

Solange is een activiste voor de Black Lives Matter beweging. Na een zoveelste massale schietpartij in de VS, een racistisch gemotiveerde actie in een zwarte kerk in Charleston, South Carolina op 17 juni 2015, waar 9 dodelijke slachtoffers te betreuren waren, postte Solange een reactie: “Where can we be safe? Where can we be free? Where can we be Black?” ze liep mee in vele portesten tegen (excessief) politiegeweld. Zwart bewustzijn, viering van de zwarte identiteit en de systematische achterstelling, discriminatie en geweld gericht tegen de zwarte gemeenschappen in de VS, zouden de toon van het komende Solange album diep beïnvloeden.

For me it was about [asking], How can I exist with all of this rage and all of this pain and all of this anger? How can I possibly exist every day out here in the world with that? How do I turn that into glory? How do I turn that into power? How do I transcend with all of that facing me so closely?

Solange interview, Surface Magazine, 11-01-2018

Solange – A Seat At The Table

A Seat At The Table

Op 27 september 2016 kondigde Solange haar volgende album aan via Twitter:

I am overwhelmed with gratitude & excitement to share this work I’ve written and created, with you… #ASeatAtTheTable

Solange, Twitter, 27-09-2016

Drie dagen later, op 30 september 2016, bracht Solange haar derde soloalbum uit. In eerste instantie alleen als digitale download en via streaming diensten. De cd werd uitgegeven op 18 november, op 9 december gevolgd door de vinyl uitgave. Het album werd vergezeld door een digitaal boek met gedichten, teksten en foto’s, bekend onder de titel A Space At The Table via haar eigen website Solange Music via de inmiddels niet meer bestaande subsite “digitalbook”. Het boek is later ook fysiek uitgebracht.

Solange identificeerde A Seat At The Table als “a project on identity, empowerment, independence, grief, and healing.” Solange heeft getracht haar worde, verdriet, frustratie om te zetten in muziek en teksten die tezamen een auditieve reis vertegenwoordigen, een reis uit di negatieve emoties op wege naar zwarte trots, zwart zelfbewustzijn en zwart empowerment, net als Chuck D dat jaren eerder deed met Public Enemy.

De manier waarop Solange datzelfde doel wil bereiken is echter diep persoonlijk. Met name de interludes brengen het verhaal tot leven, waarvan de interviews met Solange’s moeder (“It’s such beauty in black people, and it really saddens me when we’re not allowed to express that pride in being black, and that if you do, then it’s considered anti-white”) en vader (“And seeing all of those parents, and also KKK members having signs and throwing cans at us, spitting at us. We lived in the threat of death every day”) het meest opvallen, het meest uitgesproken zijn en diepe indruk maken. Die strijd die gevoerd is en nog steeds wordt gevoerd, wordt invoelbaar en begrijpbaar. De verhalen over de Ku Klux Klan, ‘black history month’ en de dubbele (blanke) moraal als het gaat om zwarte geschiedenis en cultuur(uitingen) zijn belangrijk. Voor de zwarte gemeenschappen zijn het herkenningspunten, voor veel niet-zwarten is het confronterend, niet altijd makkelijk, maar onontbeerlijk om wederzijds begrip te kweken en koesteren.

Daarnaast werkte het album ook louterend voor Solange zelf.

I had to make this album to become a better me, but also a better mother… That is the biggest blessing of this album: that I was able to channel that through my work and not bring it home. … Although I wanted the album to have those moments of grief, and being able to be angry and express rage, and trying to figure out how to cope in those moments. I also wanted it to make people feel empowered and [that] in the midst of all of this we can still dream, and uplift, and laugh like we always have.

Solange interview, The Fader, 30-09-2016

Solange – A Seat At The Table – Binnenhoes

Titel

In een interview met NPR dat op 11 november 2016 werd gepubliceerd zei Solange “By the way, I’ve always had a seat at the tbale.”, waarop haar gevraagd werd om de titel van het album uit te leggen.

We’ve always had a seat at the table. I think that title has a lot of different subtexts. I think one of the seats at the table is also saying that, you know, I’m inviting you to have a seat at my table. And it’s an honor to be able to have a seat at our table and for us to open up in this way and for us to feel safe enough to have these conversations and share them with you. … And so that was also my way of saying I am opening myself up to everyone to have a seat at this table.

Solange interview, NPR, 11-11-2016

Solange – Cranes In The Sky – Video

Cranes In The Sky

Het eerste dat ik hoorde van het album was Cranes In The Sky. Een nummer dat maar eens bewees er nog steeds vernieuwende, spannende en vooral diep ontroerende muziek wordt gemaakt. Cranes In The Sky is een diep persoonlijk verhaal over hoe om te gaan met verlies, in dit geval van een relatie. Solange schreef het nummer al ten tijde van de opnamen van haar tweede album eind 2008/begin 2009. Een paar jaar later maakte ze het af met het refrein dat refereert aan hijskranen in Miami. De verwijzing naar de hijskranen staat thematisch tegenover de rest van het nummer, waarin Solange alles probeert om de olifant in de kamer, intens verdriet, te vermijden.

I tried to drink it away
I tried to put one in the air
I tried to dance it away
I tried to change it with my hair

I ran my credit card bill up
Thought a new dress would make it better
I tried to work it away
But that just made me even sadder

I tried to keep myself busy
I ran around in circles
Think I made myself dizzy
I slept it away, I sexed it away
I read it away
Away

© 2016, Solange Knowles, Cranes In The Sky

Solange zingt het nummer ingetogen en vol gevoel en werkelijk prachtige en intense achtergrondkoortjes, die ze opnamen voordat ze het nummer inzong. In het refrein komt ze gedecideerder uit voor (of eigenlijk tegen) de oplossing die velen liever verkiezen boven het verdriet aangaan en de pijn doorleven.

I remember looking up and seeing all of these cranes in the sky. They were so heavy and such an eyesore, and not what I identified with peace and refuge. I remember thinking of it as an analogy for my transition-this idea of building up, up, up that was going on in our country at the time, all of this excessive building, and not really dealing with what was in front of us.

Solange geïnterviewd door haar zus Beyoncé, Interview magazine, 10-01-2017

Elke keer dat ik het nummer hoor moet ik het in zijn geheel luisteren, de heerlijk luie, maar inventieve ritmiek, de aanzwellende strijkers en de speelse bas, het is allemaal prachtig. Als daar nog jazzy piano motiefjes en inventieve achtergrondvocalen aan worden toegevoegd wordt het helemaal hemels. In februari 2017 won Solange geheel terecht haar eerste Grammy in de categorie Best R&B Performance met het ongeëvenaarde Cranes In The Sky.

Op 3 oktober 2016 bracht Solange twee muziekvideo’s uit, geregisseerd door Solange en haar echtgenoot in die tijd Alan Ferguson. Eén daarvan was voor Cranes In The Sky, de andere was voor de single Don’t Touch My Hair.

Solange – A Seat At The Table – #1

Succes

A Seat At The Table was een doorslaand succes. Het album kwam binnen op de eerste plaat in de Amerikaanse Billboard 200. In 2019 werd het album goud gecertificeerd. Het was ook het eerste Solange album dat ook buiten de VS goed verkocht. Maar nog belangrijker wellicht was de artistieke waarde van het album. Over de hele wereld werd het album laaiend enthousiasts ontvangen door muziekkenners en recensenten. Het album eindigde hoog in de vele eindejaar- en “beste van de jaren (20)10” lijsten. Het album is tevens opgenomen in meerdere “beste albums aller tijden” lijsten.

Solange – A Seat At The Table – Digital book

Recensie

Black power vertaald naar het heden. Ondanks de zware thematiek klinkt het album nergens deprimerend. A Seat At The Table is doordrenkt van optimisme. En dat is een prestatie van formaat. Er gloort hoop, op een betere toekomst en op erkenning. Funk, (neo)soul en R&B, gezet op verhalen van (jeugd)trauma’s, trots, geweld, woede en wanhoop. Een prachtige, diep ontroereden mix van verhalen, gevoel en, ja echt, opgewekte vreugde.

De productie, de opbouw, de compositionele rijkdom, alles draagt bij aan een album dat historisch relevant is, helaas tot op de dag van vandaag. A Seat At The Table dient bij voorkeur van begin tot eind geluisterd te worden. De boodschap en schoonheid komen dan optimaal tot hun recht.

Ondanks titels als F.U.B.U., wat staat voor “for us by us”, is A Seat At The Table geen album gericht op de zwarte gemeenschap. Het is ook voor iemand als ik, een blanke man van 60 jaar oud, die weet dat ‘white privilege’ bestaat. Het begint met luisteren, openstaan en blijven luisteren. Voor alle duidelijkheid: dit is op geen enkele manier sarcastisch of onoprecht bedoeld.

Muziek heeft helende krachten, en A Seat At The Table is daar het ultieme bewijs van.

Solange – A Seat At The Table – Hoes achterkant

Nummers

Alle nummers geschreven door Solange Knowles, tenzij anders aangegeven.

• Rise
• Weary
• Interlude: The Glory Is In You
• Cranes In The Sky
• Interlude: Dad Was Mad
• Mad (Solange Knowles, Dwayne Carter)
• Don’t You Wait
• Interlude: Tina Taught Me
• Don’t Touch My Hair (Solange Knowles, Sampha Sisay)
• Interlude: This Moment
• Where Do We Go
• Interlude: For Us by Us
• F.U.B.U. (Solange Knowles, Terius Nash)
• Borderline (An Ode To Self Care) ft. Q-Tip
• Interlude: I Got So Much Magic, You Can Have It
• Junie
• Interlude: No Limits
• Don’t Wish Me Well
• Interlude: Pedestals
• Scales
• Closing: The Chosen Ones

N.B.:
Volledige titel op de albumhoes van Mad is Mad ft. Lil Wayne, van Don’t Touch My Hair is Don’t Touch My Hair ft. Sampha, van F.U.B.U. is F.U.B.U. ft. The Dream & BJ The Chicago Kid, van Interlude: I Got So Much Magic, You Can Have It is Interlude: I Got So Much Magic, You Can Have It ft. Kelly Rowland & Nia Andrews en van Scales is Scales ft. Kelela.
Borderline (An Ode To Self Care) bevat een sample van More Than A Woman, geschreven door Stephen Garrett en Tim Mosley.

Solange – A Seat At The Table – Opnamesessies

Muzikanten

• Solange Knowles – lead artiest
• Raphael Saadiq – bas op Rise, Don’t Touch My Hair, Borderline (An Ode To Self Care); aanvullende vocalen op Rise
• Patrick Wimberly – bas op Don’t You Wait; synthesizers op Rise
• Sir Dylan – synthesizers op Rise
• Rogét Chahayed – synthesizers op Cranes In The Sky
• John Kirby – synthesizers op Cranes In The Sky, Junie; piano op Borderline (An Ode To Self Care)
• Lil Wayne – feature op Mad
• The Dream – feature op F.U.B.U.; aanvullende vocalen op Mad
• Adam Bainbridge, Dave Longstreth – gitaar op Don’t You Wait
• Troy “R8dio” Johnson – bas op Don’t You Wait
• Olugbenga – bas, aanvullende vocalen op Don’t You Wait
• Bryndon Cook – bas, koebel op Don’t Touch My Hair
• Sam Robles – saxofoon op Don’t Touch My Hair
• Sampha – feature op Don’t Touch My Hair
• Todd Simon – trompet, flugelhoorn op Don’t Touch My Hair
• Rostam Batmanglij – piano, orgel, shaker op F.U.B.U.
• BJ The Chicago Kid – feature op F.U.B.U.
• Casey Benjamin – keyboards op Borderline (An Ode To Self Care)
• Josh David – bas op Borderline (An Ode To Self Care)
• Q-Tip – feature, keyboards, drums op Borderline (An Ode To Self Care)
• Chris Sholar – gitaar op Borderline (An Ode To Self Care)
• André 3000 – aanvullende vocalen op Junie (niet benoemd)
• Kelela – feature op Scales
• Tweet – aanvullende vocalen op Weary, Mad, F.U.B.U.
• Moses Sumney – aanvullende vocalen op Mad
• Sean Nicholas Savage – aanvullende vocalen op Where Do We Go

Interludes

• Master P. – uitvoerende op Interlude: The Glory Is In You, Interlude: For Us by Us, Interlude: No Limits, Interlude: Pedestals and Closing: The Chosen Ones
• Mathew Knowles – uitvoerende op Interlude: Dad Was Mad
• Tina Knowles – uitvoerende op Interlude: Tina Taught Me
• Master P., Kelsey Lu, Sampha , Devonte Hynes – uitvoerende op Interlude: This Moment
• Nia Andrews, Kelly Rowland & Solange Knowles – uitvoerende op Interlude: I Got So Much Magic, You Can Have It
• Leon Silva, Dontae Williams, Kevin Williams – blazers op Closing: The Chosen Ones

Solange – North Sea Jazz 08-07-2016 (post d.d. 10-07-2016)

Na A Seat At The Table

Na de uitgave van het album ging Solange op tournee met haar A Seat At The Table Tour, een visueel en muzikaal ingetogen, maar prachtig vormgegeven concertreeks. Gelukkig bracht het haar ook naar het North Sea Jazz Festival in 2017. Op 8 juli 2017 zag ik Solange optreden in de een na grootste zaal op het festival. Destijds schreef ik:

En toen was daar Solange. Haar album A Seat At The Table is indrukwekkend, dus de verwachtingen waren hoog. Die werden ruimschoots overtroffen. Wat een originaliteit, vernieuwing en eigenheid. Een soort theater gezet op perfect uitgevoerde en prachtige muziek, perfect gezongen en daarbij ook nog eens goede choreografie. Een zeer indrukwekkende prestatie. Hét hoogtepunt van North Sea Jazz 2017 (misschien zelfs van concertjaar 2017?). Ongelooflijk, maar waar: de zaal was aan het eind van het concert behoorlijk uitgedund. Wellicht begrijpelijk op een festival als North Sea Jazz, maar compleet onverdiend: een prachtig optreden!

Na de tournee regisseerde Solange de video The Weekend van SZA. In 2019 speelde ze een aantal shows en bracht ze haar vierde soloalbum uit. Het verbluffende When I Get Home bleek een caleidoscopische mix van jazz, hip-hop, drum and bass, elektronische muziek en (psychedelische) soul. Iets later werd When I Get Home ook als een visueel album uitgegeven. Helaas was het het laatste album dat ze, tot nu toe, heeft uitgegeven. When I Get Home toonde overtuigend aan dat Solange een artieste is die risico’s durft te nemen, een boodschap te vertellen heeft en met haar muziek en stem diep weet te ontroeren.

Maar, Solange zat niet stil, verre van zelfs. Ze verlegde haar aandacht naar visuele media, performance art, componeren voor ballet, televisie programma’s (waaronder kinderprogramma Yo Gabba Gabba!) en veel meer. In 2007 startte ze Baby Jamz, een hip-hop speelgoed lijn. Alle items werden voorzien van een cd met hip-hop geïnspireerde slaapliedjes, geschreven door Solange.

Ook mode werd aan het palet toegevoegd. Ze werd model voor Armani Jeans, Ocean Pacific, Rimmel London, Puma, Calvin Klein, IKEA, Gucci en House of Deréon (de kledinglijn van de familie Knowles). In 2013 startte Solange haar wellicht meest prestigieuze, relevante en belangrijke uiting, het digitale platform Saint Heron, een site gewijd aan zwarte cultuur, zoals muziek, literatuur, film, dans, beeldhouwkunst en schilderkunst. Het platform geldt ook als curator voor vergeten en/of slecht beschikbare mijlpalen uit de zwarte kunst.

Solange – Instagram post 21-09-2026

Maar de muziek liet haar niet los. In 2025 remixte Solange Mariah Carey’s Say Somethin’ en accepteerde ze een drie-jarige functie als leraar op de University of Southern California. Op 21 september 2016 postte Solange via Instagram een wat cryptisch bericht vergezeld met een kort fragment waarin Solange zingt. Zou het dan toch? Komt er nieuwe muziek?

Ter afsluiting

Wat vind jij van Solange en A Seat At The Table?

Video/Spotify
Bij dit verhaal is een video opgenomen. Klik op de volgende link om deze te zien: Video: Solange en het indrukwekkende A Seat At The Table. De A Pop Life afspeellijst op Spotify is ook aangepast.