
Albumgegevens
| Artiest | Prince |
| Album | Timeless |
| Jaar van uitgave | 2026 |
Beoordeling

Inleiding
Op 4 juni 2026 ontving ik een e-mail vanuit The Prince Estate. Op 28 augustus zou een nieuw Prince album worden uitgebracht onder de naam Timeless. Op de 10e sterfdag van Prince (21 april 2026) was het nummer With This Tear uitgebracht via streaming diensten en op 4 juni volgde Stone. Beide nummers deden weinig om mijn enthousiasme voor de uitgave op te wekken. Maar in de eerste vier nummers had ik veel zin. Ook al had ik 3 van de 4 nummers al decennia lang op bootleg in huis, het waren nummers die ik graag in perfecte geluidskwaliteit in huis wilde hebben.

Prince – Timeless
Timeless
De uitgave van het album op streaming dinsten stond gepland voor 6 uur ’s ochtends (Nederlandse tijd). Dus nadat ik op was gestaan en wat ruimte had, tussen het werk door, luisteren naar Timeless. De eerste 3 nummers: wow! En wat is Heaven toch een prachtig nummer. Maar toen de eerste teleurstelling: I Wonder, niet in de originele 1989 versie die ik kende van bootlegs en dat tot mijn all-time favorieten behoorde, maar in een geremixte versie van 2, 3 jaar later, compleet met lelijke toevoegingen (toetsen, piano, percussie), die de uitvoering tot een deceptie maken. With This Tear en Stone waren al eerder uitgebracht. Zowel Calabama als The Guilty Ones zijn beter dan het voorgaande, verre van fantastisch, maar redelijk. Bestest Friend is verschrikkelijk. De afsluiter, een verbluffende live versie van How Come U Don’t Call Me Anymore, opgenomen 1,5 maand voor zijn overlijden, toont maar weer eens dat Prince live een powerhouse bleef tot het einde. Zijn stem nog steeds krachtig en loepzuiver.
Nummer voor nummer
I Am You
Als het album goed is, is het ook echt fantastisch. De opener I Am You is een mooie verrassing. Ongelooflijk volwassen wat de 18/19 jarige Prince laat horen. Opgenomen in 1977, nog voordat Prince aan de opnamen voor zijn debuutalbum For You was begonnen. Het riffje is met groot succes hergebruikt in The Time’s I Don’t Wanna Leave You. Lekker nummer.
Tick, Tick, Bang
Opgenomen in 1981, is dit nummer nog steeds een genot om naar te luisteren. Alleen het intro van Prince die hysterisch “1,2,3,4” schreeuwt al is fantastsuich. Dan moet het punky en lekker stevige nummer nog beginnen. Al lang in mijn bezit op meerdere bootlegs, maar wat een genot om dit nu te horen in al zijn glorie. In 1990 officieel uitgebracht in een heropgenomen, inferiere versie op het Graffiti Bridge album.
Heaven
Het topnummer op deze uitgave. Wat een genot om dit in deze geluidskwaliteit te horen. Ook dit nummer circuleerde al decennia lang onder fans. Dit is opgenomen op 26 mei 1985 in Sunset Sound, waar Prince zoveel van zijn beste muziek opnam. Met vocale ondersteuning van Sususannah Melvoin maakt Prince van Heaven weer zo’n onnavolgaabr ritmisch hoogstandje met prachtige syntheszier riffjes en vocalen die door en elkaar verweven worden tot een hemels, indrukwekkend geheel. Allen al op basis van dit nummer is Timeless onmisbaar.
I Wonder
Dé teleurstelling van het album. De originele 1989 versie is fenomenaal. Zeer kaal, minimalistisch, maar juist daardoor onbeschrijflijk krachtig. Prince had soms de neiging nummers te bewerken voor inclusie in ander projecten (zie ook Tick, Tick, Bang hierboven, en heeft dat ook met dit nummer gedaan. In 1991/1992 werden percussie, keyboards en piano toegevoegd aan I Wonder en veranderde de titel in
Wonder. Een misser van jeweslte dat de ge-update versie op dit album is terecht gekomen. Het haalt de echte schoonheid en kracht van het nummer totaal onderuit. In het (overigens zeer magere) boekwerkje staat dat het nummer stamt uit 1989, wat voor deze uitvoering onjuist is.

Prince – With This Tear
With This Tear
Op 19 november 1991 opgenomen in Paisley Park Studios was het nummer initieel bedoeld voor Jevetta Steele, maar werd kort daarna aan Celine Dion aangeboden, die het op 31 maart 1992 uitbracht op haar album Celine Dion. Een sentimenteel, nietszeggend nummer.
Stone
Opgenomen op 30 april 1995 in Paisley Park Studios, was het ooit onderdeel van een vroege configuartie voor het 3-dubbel cd album Emancipation uit 1996. Het is ook overwogen voor de Originals uitgave na het overlijden van Prince. Wat saai, voortkabbelend nummer.
Calabama
Een aardig uptempo nummer, opgenomen op 21 januari 2003.
The Guilty Ones
Een aardig uptempo rocknummer, opgenomen op 26 oktober 2007.
Bestest Fiend
Draak van een nummer, opgenomen op 3 september 2012. Een soort kruising van Diamonds And Pearls grandeur en 3 Chains O’ Gold symfonische rock. Beide nummers behoren, wat mij betreft, sowieso tot het slechtste wat hij ooit opnam, dus de combinatie is daarmee gedoemd.
How Come U Don’t Call Me Anymore (Live)
Een indrukwekkende uitvoering van het B-kantje uit 1982. Prince is vocaal op de toppen van zijn kunnen. Een ongelooflijke prestatie. Prince was 57 toen hij dit speelde op 4 maart 2026, slechts 1,5 maand voor zijn overlijden. Soulful, speels, funky en dat alles solo; alleen Prince en zijn piano.
Recensie
Het is op dit moment wienig zinviol al te veel uit te wijden over het nut van deze uitgave, het gestuntel van The Prince Estate, het algemen nut van dergelijke uitgaven en wat dat doet met de nalatenschap van Prince.
Het album op zich is teleurstellend. Een score van 4 echt goede nummers is veel te mager om een album van slechts 10 nummers een voldoende score te kunnen geven. Een 2 uit 5 score is dan de eenige optie, maar voor Heaven alleen al een extra half punt.
De uitgave kent een aantal problemen. De uiterst lelijke hoes, die ronduit goedkoop aanvoelt. De opmerking “mixed and mastered by Chris James”, doet vermoeden dat de originele mix van de nummers is aangepast en dat is, voor mij, een no-go. De keuze voor
Wonder boven het orginele I Wonder is onbegrijpelijk. en, een studio album afsluiten met een live uitvoering van een tour die de hele Prince community graag integraal uitgebracht zou willen hebben is, op zijn zachtst gezegd, ongelukkig.
De ronkende oneliners die vlak na het overlijden van Prince werden gebezigd, namelijk dat de Paisley Park Vault genoeg materiaal bevatte om voor tientallen jaren elk jaar een album met nieuwe muziek uit te kunnen brengen, is al 2 jaar lang niet waargemaakt. Als je dan met dit soort ongeïnspireerde uitgaven komt, is Prince onwaardig. Ook al staat daar de pracht van Heaven op.

Prince – Timeless – Hoes achterkant
Nummers
Alle nummers geschreven door Prince, behalve Stone door Prince, Sandra St. Victor, V. Jeffrey Smith en Jules Van Veen.
- I Am You
- Tick, Tick, Bang
- Heaven
- I Wonder
- With This Tear
- Stone
- Calabama
- The Guilty Ones
- Bestest Friend
- How Come You Don’t Call Me Anymore (Live)
Muzikanten
- Prince – zang en instrumenten
Met hulp van
- Susannah Melvoin – extra zang op Heaven
- Michael B. – drums op With This Tear
- Sonny T. – bas op With This Tear
- Kirk Johnson – percussie op With This Tear; drums en percussie op programmering op Stone
- John Blackwell – drums op Calabama
- Greg Boyer, Adrian Crutchfield, Lynn Grissett – blazers op Calabama
- Cora Coleman-Dunham – drums op The Guilty Ones
- Josh Dunham – bass op The Guilty Ones
- Marva King, Shelby J. – achtergrondzang op The Guilty Ones
- Michael B. Nelson, Kathy Jensen, Dave Jensen, Kenni Holmen, Steve Strand – blazers op Bestest Friend
Ter afsluiting
Wat vind jij van Timeless? Laat het weten!
![]()
Video/Spotify
Bij dit verhaal is een video opgenomen. Klik op de volgende link om deze te zien: Video: Prince – Timeless. De A Pop Life afspeellijst op Spotify is ook aangepast.
Prince – Timeless afbeelding: prince.com
Prince – With This Tear afbeelding: classicpopmag.com

