De 15 beste R.E.M. singles

Radio Free Europe

8 juli 1981

De debuutsingle van R.E.M. werd uitgebracht op een onafhankelijk label. De goede ontvangst zorgde voor een contract bij I.R.S. Records, waar de band de komende jaren hun muziek zou uitbrengen. Voor de opnamen van debuutalbum Murmur werd dit nummer opnieuw opgenomen en exact twee jaar later opnieuw uitgebracht als single.

De band heeft altijd de voorkeur gegeven aan het origineel. In 2009 werd het nummer toegevoegd aan de Library of Congress’s National Recording Registry, vanwege de introductie van “the pattern for later indie rock releases by breaking through on college radio in the face of mainstream radio’s general indifference.”

So. Central Rain (I’m Sorry)

15 mei 1984

Op 6 oktober 1983 speelde R.E.M. een vroege versie van het nummer in hun televisiedebuut bij Late Night with David Letterman.

Op de inlay van het Reckoning album wordt de volledige titel van het nummer benoemd: Southern Central Rain (I’m Sorry).

Driver 8

september 1985

Een melancholisch liedje afkomstig van het Fables Of The Reconstruction album.

Het refereert aan de Southern Crescent, een passagierstrein, die tot 1979 door de Southern Railroad werd geëxploiteerd. Daarna nam Amtrak het over en reduceerde het aantal tussenstops. R.E.M. bezingt de originele versie.

Fall On Me

augustus 1986

Een van de mooiste liedjes ooit opgenomen is Fall On Me, de eerste single van album Lifes Rich Pageant. Het ging in eerste instantie over milieuactivisme, naar aanleiding van het zure regen probleem, vandaar de eerste regel van het refrein: “Don’t fall on me”.

Later zei Michael Stipe dat de uitgebrachte versie van het nummer “is not about acid rain. It’s a general oppression song about the fact that there are a lot of causes out there that need a song that says, ‘Don’t smash us.’ And specifically, there are references to the Leaning Tower of Pisa and the guy dropping weights and feathers.”

Hoe dan ook, het nummer dat R.E.M. definitief op mijn radar plaatste.

The One I Love

24 augustus 1987

Eerste single van het Document album. Door velen gezien als een liefdesliedje, terwijl de tekst toch duidelijk aanwijzingen geeft richting een veel donkerdere invulling. In januari 1988 stelde Stipe “It’s very clear that it’s about using people over and over again.”

It’s The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine)

16 november 1987

Een schier oneindige stroom van gedachten en ideeën, die een sterke gelijkenis heeft met Bob Dylan’s Subterranean Homesick Blues.

Ondanks de melancholische toon in het nummer, ook tijdens het refrein als Stipe “It’s the end of the world as we know it” zingt, wordt dat mooi tegengesproken door de toevoeging “And I feel fine”.

Finest Worksong

maart 1988

Voor de single werd een blazerssectie aan het nummer toegevoegd. Deze versie staat bekend als de Mutual Drum Horn mix. Helaas zijn de blazers geen goede match voor het nummer, vandaar dat het origineel is opgenomen in de afspeellijst.

De laatste single die R.E.M. uitbracht op het I.R.S. label. De band was ontevreden over de distributie van hun muziek buiten de VS en dus kozen ze voor de overstap naar een major platenmaatschappij. Het werd Warner Bros. Records, die de band volledige vrijheid beloofde.

Orange Crush

december 1988

De eerste single van het Green album, dat de band bredere erkenning en bekendheid opleverde.

De titel refereert aan het middel “Agent Orange”, dat in de Vietnam oorlog door de VS werd ingezet, wat leidde tot de eerste ecocide ter wereld. Het middel is zwaar giftig en werd ingezet om alle vormen van begroeiing, met name eetbare vegetatie als groenten, rijst, etc, te doden.

De video leverde de band hun eerste Video Music Award op.

Stand

januari 1989

Volgens gitarist Peter Buck “without a doubt, the stupidest song we’ve ever written. That’s not necessarily a bad thing though.”

Bedoeld als een bubblegum nummer, met bijpassende tekst, werd Stand een bescheiden hit.

Pop Song 89

16 mei 1989

Een parodie op popmuziek? Een perfect voorbeeld van hoe een popnummer opgebouwd moet worden en moet klinken?

Heerlijke nummer dat een nogal vreemde videoclip kreeg. Het toont Stipe dansend met 3 topless vrouwen. Na het verzoek van MTV of er ook een gecensureerde versie kon worden gemaakt, werden alle dansers voorzien van een zwarte balk over de borst, inclusief die van Stipe: “a nipple is a nipple”.

Losing My Religion

19 februari 1991

De eerste grote internationale hit van hit album Out Of Time. Op zich redelijk onwaarschijnlijk, omdat de mandoline een prominente plaats inneemt in de muziek.

In tegenstelling to wat veel niet-Engelstaligen denken heeft het nummer en de titel niets met religie van doen. “To lose your religion” betekent in het zuiden van de VS zoveel als het verliezen van je geduld en/of decorum, of dat een persoon zich gefrustreerd of wanhopig voelt.

Volgens Stipe gaat de tekst over een onbeantwoorde obsessieve liefde.

Shiny Happy People

7 mei 1991

Een optimistisch vrolijk liedje dat de hippie tijden van weleer oproept. B-52’s zangeres Kate Pierson doet een gastbijdrage, die ze naar eigen believen mocht invullen. Haar bijdrage draagt bij aan de algehele sfeer van het nummer.

Op Out Of Time zingt ze ook mee op Me In Honey, een nóg beter liedje, maar helaas nooit op single uitgebracht, dus niet verkiesbaar voor deze lijst.

Jaren later werd het nummer onderdeel van allerlei ‘slechtste aller tijden’ lijstjes, waar Stipe het vaak mee eens was. In 1995 zei hij zelfs dat hij het nummer haatte. Geheel onterecht, inmiddels ziet hij dat zelf gelukkig ook in.

Everybody Hurts

5 april 1993

Afkomstig van het Automatic For The People album, was ook dit een grote internationale hit.

In tegenstelling tot de normaliter moeilijke (lees: onbegrijpelijke) teksten van Stipe, is de tekst van Everybody Hurts zeer duidelijk. Buck in 2003: “the reason the lyrics are so atypically straightforward is because it was aimed at teenagers.” Twee jaar later voegde hij toe: “If you’re consciously writing for someone who hasn’t been to college, or is pretty young, it might be nice to be very direct. In that regard, it’s tended to work for people of a lot of ages.”

Een emotioneel geladen ballade over zelfmoord en een oproep daar niet voor te kiezen. Juist om die reden werd het nummer een sentimentele draak of een prachtig voorbeeld van medemenselijkheid genoemd.

Crush With Eyeliner

16 januari 1995

Afkomstig van het Monster album.

Geïnspireerd door de New York Dolls, een band die “knew how to exaggerate a song, to make it sound really sleazy and over the top.” De achtergrondzang wordt verzorgd door Sonic Youth’s Thurston Moore.

E-Bow The Letter

19 augustus 1996

Eerste single van het New Adventures In Hi-Fi album. Het nummer is opgedragen aan Stipe’s vriend River Phoenix, die in oktober 1993 was overleden. De achtergrondzang wordt verzorgd door Patti Smith.

Velen houden het nummer verantwoordelijk voor de start van R.E.M.’s commerciële ineenstorting, een nogal overdreven mening.

Dat neemt niet weg dat E-Bow The Letter een prachtige afsluiter is van deze lijst.