Brian Eno & David Byrne in de studio 1980
Inleiding
My Life In The Bush Of Ghosts was eerder klaar dan het Talking Heads Remain In Light album, dat uiteindelijk 3 maanden eerder zou verschijnen. Het verhaal van een innovatief en inventief album, waarmee Brian Eno en David Byrne geschiedenis schreven.
Subartikel
Aan dit artikel is een subartikel verbonden, dat aandacht schenkt aan de heruitgave van het My Life In The Bush Of Ghosts, die in 2006 werd uitgebracht. De uitgave bevatte liner-notes, foto’s, essays en meer. Er werd ook een heuse website gelanceerd: www.bush-of-ghosts.com. De website bestaat niet meer, maar veel van de teksten zijn beschikbaar in het subartikel Brian Eno – David Byrne: www.bush-of-ghosts.com. Voor de lezer met genoeg tijd.
Brian Eno & David Byrne 1980
Brian Eno & David Byrne
David Byrne bracht in 1977 het debuutalbum van zijn band Talking Heads uit: 77, een van mijn lievelingsalbums. Ook Brian Eno was onder indruk. In december 1977 bracht hij zijn solo album Before And After Science uit, waarop het nummer King’s Lead Hat stond. “King’s Lead Hat” is een anagram van “Talking Heads”. Eno en Byrne waren dan ook voorbestemd met elkaar te werken. Eno produceerde Talking Heads albums nummer twee en drie, More Songs About Buildings And Food uit 1978 en Fear Of Music uit 1979. De muziek van de band werd, mede door Eno, beïnvloed door (psychedelische) funk (denk Parliament Funkadelic), post-punk en afrobeat (denk Fela Kuti).
David Byrne had wat tijd over na de Talking Heads tour voor Fear Of Music. Brian Eno had net de opnamen voor Fourth World, Vol. 1: Possible Musics met trompettist Jon Hassell achter de rug en had ook tijd over. Het idee werd opgevat om gezamenlijk, aangevuld met Hassell, een album op te nemen. De andere Talking Heads leden zagen dit met lede ogen aan. Ze hadden het gevoel dat Byrne van hen werd afgepakt en dat Eno steeds nadrukkelijker zijn naam wilde verbinden aan de output van Byrne, en daarmee de band. Maar ook Hassell was kritisch, zeker nadat hij niet in staat bleek naar Californië te vliegen, waar de opnamen medio augustus 1979 startten.
The next thing was Bush of Ghosts, which came to me as a project that we all (Brian, David and I) were going to do together. … They were going to go out to the desert somewhere in California, get an 8-track and send for me. … I got a tape back a month or so later and it was some North African vocal over a bass and drum loop.
I was outraged. This was clearly a not-too-subtle appropriation of what I was doing over rock drum and bass I thought it was a very unethical thing to do and the fact that I was never credited – even for being an inspiration – is a testament to the testosterone in the room at that time.
Jon Hassell interview, Perfect Sound Forever, juli, 1997
Later werd de vriendschap tussen Eno en Hassell hersteld, maar Hassell noemde My Life In The Bush Of Ghosts te “commercial”. Hassell was met name gepikeerd over de wijze waarop Eno zijn nieuw opgedane kennis toepaste op zijn samenwerking met Byrne.
Brian Eno-David Byrne – Recording My Life In The Bush Of Ghosts
Opnamen
Hoe dan ook, Eno had al wat klaarliggen voor de samenwerking met Byrne: Mea Culpa, waarbij het idee was hier stemmen aan toe te voegen. Ze spraken af beiden niet te zingen op hun muziek en streken uiteindelijk neer in Los Angeles. In de studio’s werd steeds meer geëxperimenteerd met ritmische patronen. Alles werd gebruikt als percussie instrument: dozen, metalen objecten. Gasten (waaronder ook Talking Heads drummer Chris Frantz) werden uitgenodigd mee te werken aan de muziek.
In San Francisco werd de muziek gecombineerd met tapes gevuld met stemmen, gesprekken, (oosterse) gezangen en meer. Samplers bestonden nog niet, dus alle tapes werden handmatig met elkaar vervlochten. Een indrukwekkend staaltje van technisch vernuft, geduld en innovatie. Het eindresultaat was volstrekt uniek en grensverleggend.
Nadat het album klaar was volgden vele, vele telefoontjes, faxen en brieven om de rechten te verkrijgen voor het gebruik van de stemmen, gesprekken, (oosterse) gezangen en meer. Dit bleek tijdrovend, zeer tijdrovend. Ondertussen was Talking Heads begonnen aan de opnamen van hun komende meesterwerk Remain In Light. Eno was niet van plan nog een Talking Heads album te produceren, maar reisde toch af naar de Bahama’s, waar de opnamen plaatsvonden. Hij was zo enthousiast dat hij besloot mee te werken. De My Life In The Bush Of Ghosts opnamen bleken van invloed op de muziek voor het volgende Talking Heads album, dat op 8 oktober 1980 werd uitgebracht.
Remain In Light verscheen eerder dan My Life In The Bush Of Ghosts. Het verkrijgen van de rechten duurde en duurde maar voort. In sommige gevallen betekende het ook opnieuw beginnen met de gebruikte stemmen, gesprekken, (oosterse) gezangen en meer, zoals op The Jezebel Spirit, waar geen goedkeuring werd gegeven voor het gebruik van opnamen van evangeliste Kathryn Kuhlman. Na de uitgave van Remain In Light werd verder gewerkt aan wat uiteindelijk My Life In The Bush Of Ghosts zou worden.
Brian Eno-David Byrne – My Life In The Bush Of Ghosts
My Life In The Bush Of Ghosts
Begin 1981 was het zover: de opnamen waren klaar voor een uitgave. Op 25 februari 1981 zag My Life In The Bush Of Ghosts eindelijk het licht. De combinatie van Afrikaanse en Midden-Oosten ritmiek, elektronische invloeden en de ‘dance’ feel waren volstrekt uniek. In combinatie met de samples die in de muziek waren verweven was het album uiterst innovatief. De combinatie werkt vervreemdend, met name op de nummers waar religieuze uitingen worden gekoppeld aan funky, zeer dansbare ritmes. Hét voorbeeld is The Jezebel Spirt waar een duivelsuitdrijving te horen is op muziek waar de luisteraar niet stil kan blijven zitten, maar het werkt ook uitstekend op het heerlijke Help Me Somebody.
Ook al schijnt er discussie te zijn over de daadwerkelijk invloed van het album, het heeft wel degelijk invloed gehad op artiesten en producers. De quote van The Bomb Squad lid Hank Shocklee (verantwoordelijk voor de eerste Public Enemy producties) spreekt voor mij dan ook boekdelen.
I grew up as a David Byrne fan. I admired his work with Talking Heads and those records then led me to ‘My Life In The Bush Of Ghosts’ where I discovered Brian Eno’s work. The collaboration between Byrne and Eno inspired me to think outside the box and opened my head up to new musical and most importantly non-musical experiences.
Hank Shocklee – Producer (Public Enemy)
Bovenstaande quote (en meer) is opgenomen in het subartikel Brian Eno – David Byrne: www.bush-of-ghosts.com.
Hoes
De originele hoes is gemaakt door peter Saville. De afbeelding werd gemaakt met behulp van uitgeknipte papieren menselijke vormen, die op een monitor werden geplakt, die vervolgens door een camera werden gefilmd, waardoor een soort Droste effect (recursieve weergave) ontstond.
In de liner notes bij de My Life In The Bush Of Ghosts uitgave uit 2006 stelde David Byrne:
Somehow, despite it being very techie, these techniques also seemed analogous to what we were doing on the record. It was funky as well as being techie. Extremely lo-tech, actually, and not what you were supposed to do with a TV set.
David Byrne, 2005
De naam van het album werd ontleend aan de roman My Life in the Bush of Ghosts uit 1954, geschreven door Amos Tutuola. In dezelfde liner notes bij de My Life In The Bush Of Ghosts uitgave uit 2006 stelde David Byrne dat zowel hij als Eno de roman niet hadden gelezen.
Brian Eno-David Byrne – My Life In The Bush Of Ghosts – Reclame
Recensie
Op 7 maart 1981 typeerde Brian Eno My Life In The Bush Of Ghosts als een “vision of a psychedelic Africa”. Niet alleen deed hij het album tekort, maar hij opende de deur voor labels als “cultural appropriation”, waar met name Rolling Stone magazine het album van beschuldigde. Gezien de moeite die werd gestoken in het achterhalen van de juiste rechthebbenden van de gebruikte geluidsfragmenten, is die kritiek wat overdreven. Toen het verzoek kwam om Qu’ran van het album te verwijderen, werd aan dat verzoek voldaan. Ook al stelde David Byrne liner notes bij de My Life In The Bush Of Ghosts uitgave uit 2006 “So I think in that sense we reacted maybe with more caution than we had to.”
Los van die discussie, blijft een innovatief en inventief album over, dat verbazingwekkend actueel klinkt. De ritmes zijn nog even aanstekelijk als destijds en de muziek is nog steeds funky, aanstekelijk en soms ongemakkelijk. Van harte aanbevolen!
Brian Eno-David Byrne – My Life In The Bush Of Ghosts – Singles
Singles
Het album bracht 3 singles voort, allen uitgebracht in 1981.
- The Jezebel Spirit / Regiment
- Regiment / America Is Waiting
- The Jezebel Spirit / Regiment / Very, Very, Hungry (Nederlandse 12-inch uitgave)
Brian Eno-David Byrne – My Life In The Bush Of Ghosts – Hoes achterkant
Nummers
Alle nummers geschreven door Brian Eno en David Byrne, behalve Regiment door Brian Eno, David Byrne en Busta Jones.
- America Is Waiting
- Mea Culpa
- Regiment
- Help Me Somebody
- The Jezebel Spirit
- Qu’ran => Very, Very Hungry *
- Moonlight In Glory
- The Carrier
- A Secret Life
- Come With Us
- Mountain Of Needles
* Qu’ran was alleen beschikbaar op de eerste persing van het album. Op verzoek van de Islamic Council of Great Britain werd Qu’ran van het album gehaald en vervangen door Very, Very Hungry (dat eerder alleen beschikbaar was op de Nederlandse 12-inch uitgave van The Jezebel Spirit).
Samples
Brian Eno+David Byrne – My Life In The Bush Of Ghosts (2006 reissue)
Muzikanten
- David Byrne, Brian Eno – gitaar, bas, synthesizer, drums, percussie, gevonden objecten
- David Van Tieghem – drums, percussie op America Is Waiting, Regiment
- John Cooksey – drums op Help Me Somebody, Qu’ran
- Mingo Lewis – batá, sticks op The Jezebel Spirit, The Carrier
- Prairie Prince – can, bas drum op The Jezebel Spirit, The Carrier
- Tim Wright – click bas op America Is Waiting
- Bill Laswell : bas op America Is Waiting
- Dennis Keeley – bodhrán op America Is Waiting
- Chris Frantz – drums op Regiment
- Busta Jones – bas op Regiment
- Steve Scales – conga’s, metaal op Help Me Somebody
- José Rossy – conga’s, agong-gong op Moonlight In Glory
- Rooks op Help Me Somebody courtesy of April Potts, recorded at Eglingham Hall
- Robert Fripp – Frippertronics op Regiment (bron: dgmlive.com)
David Byrne-Brian Eno – Andere uitgaven
Na My Life In The Bush Of Ghosts
Het Remain In Light album bleek het laatste Talking Heads album te zijn waar Brian Eno bij betrokken was. Op 18 augustus 2008 brachten David Byrne en Brian Eno hun tweede gezamenlijke album uit, het mooie Everything That Happens Will Happen Today. Na de uitgave ging David Byrne op tournee: The Songs of David Byrne and Brian Eno Tour. De nummers tijdens de tour grepen terug naar de beide collaboratie albums, aangevuld met Talking Heads materiaal dat oorspronkelijk was geproduceerd door Eno. De tour bracht een EP, Everything That Happens Will Happen on This Tour – David Byrne on Tour: Songs of David Byrne and Brian Eno, uitgebracht op 11 mei 2009, en een film, Ride, Rise, Roar, uitgebracht op 15 maart 2010, voort. Op 18 november 2025 bracht David Byrne de single T Shirt uit, waarvan Brian Eno mede componist was.
Ter afsluiting
My Life In The Bush Of Ghosts is een legendarisch album, dat zijn reputatie meer dan waarmaakt. Wat vind jij van Brian Eno, David Byrne en My Life In The Bush Of Ghosts? Laat het weten!
Video/Spotify
Bij dit verhaal is een video opgenomen. Klik op de volgende link om deze te zien: Video: Eno en Byrne schrijven geschiedenis: My Life In The Bush Of Ghosts. De A Pop Life afspeellijst op Spotify is ook aangepast.
