Electronic – Live 12-12-1991 Londen
Inleiding
In 1991 verscheen het debuutalbum van Electronic, een samenwerking van New Order frontman Bernard Sumner en voormalig gitarist van The Smiths, Johnny Marr. De mix van dance, elektronica, gitaren en alternatieve rock zorgden voor een mooie samensmelting.
Electronic
In 1984 ontmoetten Bernard Sumner en Johnny Marr elkaar voor het eerst. Beiden waren destijds nog volop betrokken bij hun eigen bands New Order en The Smiths. Sumner produceerde een nummer voor de Brits-Nederlandse formatie Quando Quango waar Marr een bijdrage aan leverde. In 1988 wilde Sumner een soloalbum uitbrengen, omdat hij niet al zijn ideeën kwijt kon bij New Order. Het alleen werken beviel hem echter slecht, dus vroeg hij Marr om hulp. Ze bepaalden samen de richting, het project zou elektronisch worden, met een nadruk op dance muziek, waar beide muzikanten van hielden.
Het eerste wapenfeit van de samenwerking was de single Getting Away With It, dat op 4 december 1989 werd uitgebracht onder de naam Electronic. De single sloeg aan, er werden ruim 350.000 exemplaren van verkocht. Het is nog steeds het meest populaire nummer van de band. De combinatie van dance en new-wave/pop structuren werkte perfect, ook al is de inbreng van Marr op dit nummer nauwelijks hoorbaar. In augustus ging Electronic met Depeche Mode mee op tournee. Vervolgens werd het werk aan het debuutalbum gestart.
Electronic – Electronic
Electronic
Op 28 mei 1991 werd het debuutalbum van Electronic, Electronic, uitgebracht. Er werd reikhalzend naar uitgekeken. De single had al veel goodwill opgeleverd. Daarnaast, hoe kan de gezamenlijke geschiedenis van Joy Division, New Order en The Smiths niet leiden tot iets magnifieks?
In tegenstelling tot de single die het album vooruitging, is het album overduidelijk een ontmoeting van twee werelden. Marr’s gitaarspel geeft bijna elk nummer een meerwaarde op Electronic. Het album kenmerkt zich door synthpop met een new-wave sausje.
In de nummers op het album is geen samenhangend thema te ontdekken, maar voor de muzikanten was dat er zeker wel: onafhankelijkheid.
The main concept behind the album was independence – a sense of freedom away from groups, sessions and preconceived notions. The album wasn’t actually demoed – we kept everything on computer as long as possible to enable arrangements and keys to be altered when the vocals were written. On parts that were performed live, there was no rehearsal. Once the words were written they were recorded immediately to tape.
© Sound On Sound, Bernard Sumner, oktober 1991
Electronic was zowel artistiek als commercieel succesvol, met meer dan 1 miljoen verkochte exemplaren wereldwijd. Zowel Marr als Sumner waren enthousiast.
It might sound naïve, but the initial idea was to shell out a couple of thousand white labels. That was it. But I think things changed when I realised that Electronic was good. We impressed ourselves much more than we expected. I was really surprised at the way it took off. We weren’t intending on having a really high profile – I suppose it was a bit daft to think we could sneak an album out the back door, as it were!
© i-D magazine, Johnny Marr, 1991
Electronic – Electronic – Reclame
Hoes
De albumhoes bestond uit twee separate, later samengevoegde, foto’s die op een een lage resolutie beeldscherm zijn afgebeeld. Het gebruikte font is geïnspireerd op het New Alphabet van de Nederlandse typograaf Wim Crouwel.
Recensie
En, doet Electronic de naam “British supergroup” eer aan? Qua naam zeker wel, maar muzikaal minder. Electronic is een heel genietbaar album, maar de gedroomde samensmelting van Joy Division, New Order en The Smiths vindt niet plaats.
Wat voor een aantal New Order albums ook geldt, heeft Electronic een tekort aan echte energie en opwinding. Desondanks kent het album meerdere hoogtepunten, zoals Idiot Country, Tighten Up, Gangster, Get The Message en Feel The Beat, waarop de combinatie van dance, new-wave en pop perfect samenkomen.
Electronic – Electronic – Singles
Singles
- Getting Away With It
(uitgebracht op 4 december 1989) - Get The Message
(uitgebracht op 15 april 1991) - Tighten Up (promo)
(uitgebracht in juli 1991) - Feel Every Beat
(uitgebracht op 9 september 1991)
Electronic – Electronic – CD hoes achterkant
Nummers
Alle nummers geschreven door Bernard Sumner en Johnny Marr, behalve The Patience Of A Saint, geschreven door Bernard Sumner, Johnny Marr, Neil Tennant en Chris Lowe, Getting Away with It, geschreven door Bernard Sumner, Johnny Marr en Neil Tennant.
- Idiot Country
- Reality
- Tighten Up
- The Patience Of A Saint
- Getting Away With It
- Gangster
- Soviet
- Get The Message
- Try All You Want
- Some Distant Memory
- Feel Every Beat
Getting Away With It was geen onderdeel van de initiële VK versie.
Muzikanten
- Bernard Sumner – zang, keyboards, programmering
- Johnny Marr – gitaar, keyboards, programmering
Gastmuzikanten
- Neil Tennant – zang op The Patience Of A Saint, achtergrondzang opGetting Away With It
- Chris Lowe – keyboards op The Patience Of A Saint, synth-bas op Getting Away With It
- Donald Johnson – drums, percussion op Tighten Up, Feel Every Beat
- David Palmer – drums op Feel Every Beat, Getting Away With It
- Denise Johnson – zang op Get The Message
- Helen Powell – hobo op Some Distant Memory
- Andrew Robinson – additionele programmering
Electronic – Raise The Pressure & Twisted Tenderness
Na Electronic
Electronic deed veel aan promotie voor het debuutalbum en trad een aantal maal op in Engeland en Frankrijk. Een tour door de VS werd afgezegd. Marr trad vervolgens toe tot The The en Sumner nam met New Order het album Republic op. In 1992 kwam Electronic kort bij elkaar samen met Neil Teannant om de single Disappointed op te nemen, wat hun grootste succes zou worden.
Eind 1994 werd begonnen met de opnamen van het tweede Electronic album. Marr en Sumner werden vergezeld door ex-Kraftwerk percussionist en componist Karl Bartos. Het duurde nog tot 8 juli 1996 voordat Raise The Pressure werd uitgebracht. Het album werd minder goed ontvangen dan het debuutalbum, zowel door de pers als door het publiek.
Weer ging de band niet op tournee. Het idee was om snel een nieuw album op te nemen met de toevoeging van een bassist en drummer. Op 12 april 1999 werd het resultaat, Twisted Tenderness, uitgebracht. Het album werd door de pers goed ontvangen, maar was commercieel geen succes.
Sindsdien is er geen nieuw materiaal meer verschenen van de band. Zowel Marr als Sumner hebben nooit officieel bekend gemaakt dat Electronic niet meer bestaat. In het maart 2023 issue van Undercover werd Marr de volgende vraag voorgelegd: “Did Electronic come to a natural conclusion?”
Yeah. It did. I am really proud that we still got a friendship that is really strong. […] I think with Electronic we did as much as we were ever going to do. My only regret is that Electronic didn’t put out more records. We were together every single day, more than anyone else I have ever been involved with. I think this idea that we were a project and would get together every couple of years and make a project is false. In fact we were together every single day. When we took a break from working and being in the studio and writing these beats and these melodies, we would get on a boat and go sailing together. I have never been closer to anyone than I was with Bernard. I’m glad that we called it a day in a cool way.
© Undercover magazine, 23-03-2008
Marr en Sumner speelden in januari 2006 en juli 2013 nog samen, maar Electronic is nooit meer bij elkaar gekomen.
Ter afsluiting
Wat vind jij van Electronic de band en Electronic het album? Laat het weten!
Video/Spotify
Bij dit verhaal is een video opgenomen. Klik op de volgende link om deze te zien: Video: Het verhaal van Electronic. De A Pop Life afspeellijst op Spotify is ook aangepast.
