Inleiding
Een grap of een parodie? The Mike Flowers Pops kwamen net zo snel op als dat het voorbij was. Ik kocht het A Groovy Place album voor de Prince cover 1999, maar het was Wonderwall waarmee de groep doorbrak.
The Mike Flowers Pops
In 1993 werd The Mike Flowers Pops (ook bekend als MFP, The Pops of The Mike Flowers Pops Orchestra) opgericht door Mike Flowers (echte naam Michael Roberts). De groep stond regelmatig met meer dan 10 mensen op het podium en speelde easy listening en/of lounge uitvoeringen van hedendaagse muziek, maar ook klassiekers, aangevuld met eigen materiaal.
Na een concert van de band huurde een BBC producer de band in om covers te spelen/opnemen van “Hits of ’95”, als onderdeel van het programma van BBC Radio 1 DJ Greening. Het idee was om meerdere hedendaagse hits in een easy listening jasje te gieten. Het eerste nummer was Wonderwall, de grote Oasis hit afkomstig van verkoopsucces (What’s The Story) Morning Glory?, het tweede album van de band.
Na het horen van het nummer werd de easy listening versie van Wonderwall uitgeroepen tot “single of the week”. Tevens werd gemeld dat The Mike Flowers Pops versie het orgineel van het nummer was. Toen het nummer op 18 december 1995 werd uitgegeven, stond de Oasis versie nog in de hitlijsten. Binnen twee weken na de uitgave stond The Mike Flowers Pops’ versie, net als het Oasis origineel anderhalve maand eerder, op nummer 2 in de (Britse) hitlijsten.
Op een vraag of Lou Reed ooit iets had gehoord van Oasis antwoordde hij: “Not that I would know. Oh, Wonderwall? The one I know is the Mike Flowers one. That is one of the funniest things I’ve ever heard in my life.”
Na het succes van Wonderwall werd The Mike Flowers Pops een groot succes en promoveerde de band van kleine zaaltjes naar concerthallen, zoals de Wembley Arena. Het succes van Wonderwall werd gecontinueerd met een heus album.
The Mike Flowers Pops – A Groovy Place
A Groovy Place
Op 24 juni 1996 werd het eerste (en laatste) album van The Mike Flowers Pops uitgebracht. Het bevatte 3 eigen nummers, 5 covers van klassieke nummers en 2 hedendaagse covers, waaronder Wonderwall. De opnamen vonden plaats tussen november 1995 en april 1996. Het album was redelijk succesvol en zette The Mike Flowers Pops ook internationaal op de kaart.
Recensie
Tja, hoe serieus moet je een project als dit nemen? Het leuke, en bij vlagen uiterst grappige, element is dat de groep de act stoïcijns blijft volhouden gedurende het gehele abum, waardoor het toch een contante feel blijft houden.
De uitvoeringen zijn professioneel en klinken fantastisch, maar de grap werkt één, maximaal twee, keer. Daarna wordt het toch iets te veel van het goede.
Ik kocht het album destijds om mijn verzameling Prince covers compleet te houden, 1999 krijgt een leuke uitvoering en wordt tekstueel gemixt met Eye No en Alphabet St., beiden afkomstig van Prince meesterwerk Lovesexy. Ook hier geldt dat het zeker vermakelijk is.
The Mike Flowers Pops – A Groovy Place – Singles
Singles
Het album bracht twee singles voort, beiden uitgebracht voor de uitgave van het album.
- Wonderwall
(uitgebracht op 18 december 1995) - Light My Fire
(uitgebracht in mei 1996)
De Light My Fire single bevatte ook een live opgenomen David Bowie Medley, waarin de nummers Ashes To Ashes, Rebel Rebel en TVC 15 zijn verwerkt.
Nummers
Alle nummers geschreven door Mike Flowers, tenzij anders aangegeven.
- A Groovy Place
- Wonderwall (Noel Gallagher)
- The “In” Crowd (Billy Page)
- Light My Fire (Ray Manzarek, Jim Morrison, Robby Krieger, John Densmore)
- Please Release Me (Eddie Miller, Robert Yount, Dub Williams)
- Venus As A Boy (Björk)
- Crusty Girl
- The Velvet Undergound Medley (All Tomorrow’s Parties / Venus In Furs / White Light, White Heat) (Lou Reed)
- Freebase
- 1999 (Prince)
Muzikanten
- Mike Flowers – zang, gitaar; bas op Light My Fire; orgel op Crusty Girl
- Ian Thompson – bas op A Groovy Place, Venus As A Boy, 1999
- Graham Rix – orgel op A Groovy Place, Venus As A Boy, 1999
- Dicky Wahr – bas, gitaar op Please Release Me
- Geoff Gascoyne – bas op Crusty Girl
- Adam Day – piano op The Velvet Undergound Medley
- Glyn Owen – drums behalve op Crusty Girl
- Ian Thomas – drums op Crusty Girl
- Gary Hammond – percussie behalve op Light My Fire
- Jason Holling – percussie op Light My Fire
- The Sounds Superb Singers (Yvonne Bainton, Lynn Cooper, Juliet Morel) – zang op Venus As A Boy, Freebase; achtergrondzang behalve op Wonderwall, Venus As A Boy, Crusty Girl
- Ryan Martello – achtergrondzang op Wonderwall, The “In” Crowd
- Juliet Morel – achtergrondzang op Wonderwall
- John Cuthbert, Peter Rollinson, Simon Elms, Ken McGregor, Richard Edwards, Karina Townsend, Colin Smith, Andy Busg, Adrian Lane, Steve Hamilton, Lisa Grahame, Mike Flowers, Sue Gee, Shabby Paquito, Mike Kearsey, Nigel Barr, Chris Caldwell, Chris Caldwell, Lisa Graham – blazers
The Mike Flowers Pops – Don’t Cry For Me Argentina
Vervolg
De band ging eind 1996 mee op tournee met Gary Glitter en bracht in december van dat jaar de single Don’t Cry For Me Argentina uit, wat een bescheiden hit werd. In 1996 verscheen ook The Freebase Connection, een samenwerking van The Mike Flowers Pops met The Aphex Twin en anderen. In 1997 droeg de band de cover Call me voor de soundtrack van de eerste Austin Powers film.
Hierna is weinig tot niets meer vernomen van The Mike Flowers Pops. Het enige vaste bandlid, Mike Flowers, heeft onder zijn eigen naam muziek geschreven voor televisie, film en muziek documentaires. In 2018 bracht hij zijn eerste (en tot nu toe enige) boek uit, How Art Made Pop And Pop Became Art.
Ter afsluiting
Een meer dan leuke eendagsvlieg, maar wat vind jij van The Mike Flowers Pops? Laat het weten!
Video/Spotify
Bij dit verhaal is een video opgenomen. Klik op de volgende link om deze te zien: Video: Easy listening met The Mike Flowers Pops. De A Pop Life afspeellijst op Spotify is ook aangepast.
