Etta James, Phil Chess & Riley Hampton 1960
Inleiding
Etta James bracht in 1960 haar debuutalbum uit, een klassiek album dat de start van een lange carrière bleek.
Etta James
Op 25 januari 1938 werd Jamesetta Hawkins geboren als dochter van een destijds 14 jarig meisje. Het gevolg was dat Hawkins in meerder opvanggezinnen werd grootgebracht en geen veilige jeugd had. Ook mensen die haar zangtalent al vroeg ontdekten, waren gewelddadig.
Toen ze zelf 14 was ontmoette ze muzikant Johnny Otis, die haar hoorde zingen in haar groep The Creolettes. Otis contracteerde de groep bij Modern Records en stelde voor dat Hawkins de naam Etta James zou gebruiken als haar artiestennaam. Vanaf 1954 nam James een aantal singles op onder haar eigen naam, die bescheiden succesjes opleverden. In 1960 tekende James bij Chess Records, waar haar muzikale richting verlegd zou worden. De overtuiging was dat James ‘cross-over appeal’ had, waardoor ze ook op de reguliere pop hitlijsten impact zou kunnen maken.
Etta James – At Last!
At Last!
Op 15 november verscheen het debuutalbum van Etta James, onder de titel At Last!, op het Chess sublabel Argo Records. Het album werd geproduceerd door Phil en Leonard Chess. Om het album een groter pop-appeal aan te meten, werden veel van de nummers toegankelijker (lees: zoeter) gemaakt door de toevoeging van viool en orkestratie, verzorgd door Riley Hampton en zijn orkest.
De muziek van James was diverser dan wat ze voor haar debuutalbum had uitgebracht, het was een combinatie van soul, gospel, blues, rhythm and blues en jazz. Wat wel hetzelfde was gebleven waren James’ krachtige uitvoeringen, waar de overtuiging en emotie vanaf spat.
Liner notes
Het originele album bevat liner notes, die niet zijn gecrediteerd aan iemand. De liner notes zijn hieronder opgenomen.
If in popular music, as in most sports, there was an award for the comeback of the year, 1960’s trophy would surely have to go to Etta James.
After making one of the biggest hit records of the year in 1955, with her great version of Dance With Me, Henry, then following with Good Rockin’ Daddy and Crazy Feeling, Etta couldn’t seem to do a thing right and drifted into virtual obscurity.
Her remarkable singing talent was undiminished, yet nothing went right recordingwise and she, to all outward appearances, had had it.
But then, after five long struggling years, she signed with Argo Records. Lightning struck immediately. Her very first record for Argo, All I Could Do Was Cry, zoomed to the top of every chart in the country and Miss James was off and singing once more. Her next disc was the famed duet with Harvey Fuqua, If I Can’t Have You, another hit.
Then came her Dearest Darling, another chart-topper, and at last, this, her first album.
“I’ve been waiting a long time for this,” says Etta. “I want very much to be known as a pop singer who can do songs like Stormy Weather and Sunday Kind Of Love as well as rock ballads, and I hope I’ve begun to prove my point here.”
There can be little doubt that she has, for her performances on those ongs in this album, as well as on At Last and Trust in Me, are sparkling highlights that we are sure listeners will turn to again and again.
Etta, born 22 years ago in Los Angeles, is another in a long line of current top artists whose start came by singing in spiritual and gospel groups. Others who can attribute some of their stylistic background to church music include Dinah Washington, Della Reese, Brook Benton, Sam Cooke, and many more.
When she was 17, however, Etta auditioned for Johnny Otis, long the leader of one of the top bands in the country. He was so impressed with her talents that he immediately got her to a recording contract and the result was Dance With Me, Henry.
Since All I Could Do Was Cry became a hit, Etta’s life has been a succession of personal appearances in theatres like the Apollo in New York, the Regal in Chicago, and the Howard in Washington, tours with concert packages, and several appearances on the Dick Clark show.
It appears that never again will it be necessary for Etta James to make a comeback. She’s on top now and is going to stay there.
Etta James At Last!, liner notes
Etta James – At Last! – Heruitgave
Ontvangst
At Last! werd door critici goed ontvangen en (uiteindelijk) door het publiek ook. Het duurde alleen wel even. James won een Grammy voor het album in 2003, 43 jaar na de initiële uitgave. Het album komt regelmatig voor op allerlei ‘best of all time’ lijstjes over de hele wereld.
Recensie
At Last! is een klassiek album, die Etta James laat horen in een wat afgezwakte vorm, maar nog steeds overtuigend. Haar stem is indrukwekkend, met name op de wat meer uptempo nummers als Tough Mary, het klassieke doo-wop liedje Girl Of My Dreams, maar het is met name I Just Want To Make Love To You waarop ze echt indruk maakt. Het is een evergreen, maar destijds was het revolutionair. De titel alleen al was schandalig, en in dit geval helemaal. Het werd gezongen door een vrouw, een zwarte vrouw welteverstaan.
De ballads zijn zoet, soms zelfs mierzoet, maar James’ stem is prachtig. De heruitgave uit 1999 met vier extra nummers is de aan te raden versie. Het is aangevuld met een aantal singles die James destijds opnam met Harvey Fuqua, waar ze een relatie mee had. Met name deze singles zijn spectaculair en opwindend. Het geluid is dwingender, explosiever en directer.
Singles
Het album bracht vier singles voort, die in 1960 en 1961 werden uitgebracht: All I Could Do Was Cry, My Dearest Darling, At Last, Trust In Me, die allemaal de top 5 van de Billboard hitlijsten behaalden. Echter, de gehoopte cross-over bleef uit. Het was niet de reguliere poplijst waar de singles hoog scoorden, maar de Billboard R&B variant.
Etta James – At Last! – Hoes achterkant
Nummers
Componisten tussen haakjes achter de titels.
- Anything To Say You’re Mine (Sonny Thompson)
- My Dearest Darling (Edwin “Eddie Bo” Bocage, Paul Gayten)
- Trust In Me (Milton Ager, Jean Schwartz, Ned Wever)
- A Sunday Kind Of Love (Louis Prima, Barbara Belle, Anita Leonard, Stan Rhodes)
- Tough Mary (Etta James, Joe Josea)
- I Just Want To Make Love To You (Willie Dixon)
- At Last (Mack Gordon, Harry Warren)
- All I Could Do Was Cry (Billy Davis, Gwen Fuqua, Berry Gordy)
- Stormy Weather (Harold Arlen, Ted Koehler)
- Girl Of My Dreams (Charles “Sunny” Clapp)
In 1999 werd het album opnieuw uitgebracht en aangevuld met 4 nummers, duetten van Etta James en Harvey Fuqua.
- My Heart Cries (Harvey Fuqua, Etta James)
- Spoonful (Willie Dixon)
- It’s A Crying Shame (Harvey Fuqua, Etta James)
- If I Can’t Have You (Harvey Fuqua, Etta James)
Medewerkers
- Etta James – zang
- Riley Hampton – arrangeur, dirigent
- Leonard Chess, Phil Chess – producer
- Harvey Fuqua – zang (op de extra nummers van de heruitgave uit 1999)
Etta James 1967
Na At Last!
Etta James zou tot 1980 regelmatig platen blijven maken en opwindende optredens geven. Maar het ging niet goed met James zelf. Verdriet, verslaving, geldproblemen, meerdere arrestaties (en gevangenistijd) en opnamen in een psychiatrisch ziekenhuis. Het werd zo erg dat James niet meer in staat was muziek op te nemen of op te treden. Van 1980 tot 1989 verdween ze van de radar en zonk steeds verder weg.
Totdat ze in 1989 opeens weer opveerde en weer muziek begon te maken. De erkenning voor haar eerdere werk en haar herstarte carrière zorgde voor meer erkenning dan ooit. Ze werd opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame, de Blues Hall of Fame en de Rockabilly Hall of Fame. Ze won een Grammy en werd meerdere malen uitgeroepen tot Soul/Blues Female Artist of the Year door de Blues Foundation. In november 2011 bracht ze haar laatste album uit en kondigde aan te stoppen met toeren. Tegen die tijd leed James al een tijdje aan dementie en leukemie. Op 20 januari 2012 overleed ze in het ziekenhuis.
Ter afsluiting
Wat vind jij van Etta James en At Last!? Laat het weten!
Video/Spotify
Bij dit verhaal is een video opgenomen. Klik op de volgende link om deze te zien: Video: Etta James At Last!. De A Pop Life afspeellijst op Spotify is ook aangepast.
