Nick Cave & The Bad Seeds Live 1986
Inleiding
Wat doe je als lieveling van de alternatieve muziekscene en alle hippe recensenten? In ieder geval niet een covers album uitbrengen, waarop veel nummers van artiesten die op het moment van uitgave niet de eer ontvingen die ze verdienden. Dus wat deed Nick Cave in 1986? Een covers album uitbrengen natuurlijk.
N.B.
Dit artikel refereert aan de liner notes van de 2009 heruitgave van Kicking Against The Pricks. Deze kunnen integraal worden gelezen in het subartikel Nick Cave & The Bad Seeds – Kicking Against The Pricks – Reissue liner notes.
Nick Cave (& The Bad Seeds)
Na de opheffing van The Birthday Party startte Nick Cave zijn solo carrière en stelde zijn vaste begeleidingsband The Bad Seeds samen. In juni 1984 bracht hij zijn nog immer fantastische debuutalbum From Her To Eternity uit, al snel gevolgd door de eerste single van de band: een cover van Elvis Presley’s In The Ghetto. Natuurlijk was dat een parodie, want Elvis was niet cool en al zeker niet dat pathetische nummer…, toch? Een jaar later volgde het indrukwekkende album The Firstborn Is Dead, dat diep in de blues was geworteld en met Tupelo een klassieker in zijn oeuvre bevatte.
Op beide albums was een cover opgenomen: Leonard Cohen’s Avalanche op From Her To Eternity en Bob Dylan’s Wanted Man op The Firstborn Is Dead. Naast de eerder genoemde single waren dat al drie covers in twee jaar tijd. Tijdens concerten speelde Cave regelmatig meer covers.
Nick Cave And The Bad Seeds – In The Ghetto
Toen het tijd was voor een nieuw album was Cave inmiddels al gestart met zijn roman, die in 1989 zou worden gepubliceerd onder de naam And The Ass Saw The Angel. In de liner notes van de 2009 heruitgave van Kicking Against The Pricks stelt Mick Harvey dat de roman een van de redenen was om een covers album samen te stellen: “Nick declared that he wanted to do another album, but he couldn’t write because he was working on his novel. That was the argument, anyway.” Cave zelf stelt “I’m not sure why we did a covers album. I just felt like we had influences from all over the place which were very much a part of the music I wrote, with the Bad Seeds and also with the Birthday Party. It was what we were listening to back then; what we listenend to through our childhoods, and what we were listening to at that time.”
Hoe dan ook, vanaf november/december 1985 werden nummers uitgekozen en opgenomen in de AAV Studios in Melbourne, Australië. Vanaf januari 1986 verplaatste de opnamen zich naar een studio iets verderop, Richmond Recorders. De band nam in totaal 23 nummers op. Het verhaal gaat dat de tapes met de opnamen van het album door Richmond Recorders eigenaar Tim Stobart werden gegijzeld.
Nick Cave had been offered a special reduced studio rate by Tim Stobart, allowing them to work during ‘dead time’. As things panned out Stobart reneged on the agreement and then refused to hand over the tapes unless Nick paid the outrageously exorbitant bill that Stobart had presented the band. This kept the master tapes hostage for 6 months.
© 2017 Life in a Padded Cell: A Biography of Tony Cohen, door Dale Blair
De tapes werden uiteindelijk overgedragen aan Cave en producer Flood. De 23 nummers werden teruggebracht tot 12. Van de sessies zouden nog 3 extra nummers worden uitgebracht (als B-kantjes voor de single The Singer die op 16 juni 1986 werd uitgebracht en als flexi-disc in 1989). De rest van de opnamen zijn verdwenen, waarschijnlijk door toedoen van eigenaar Stobart. Volgens overlevering zouden de 8 verdwenen nummers covers zijn van The Saints (No, Your Product), The Loved Ones (Everlovin’ Man, Sad Dark Eyes), Leadbelly (John Henry), Harry Belafonte (Did You Hear About Jerry?), Peter, Paul and Mary (500 Miles), Johnny Cash (Bull Rider) en een niet nader gespecificeerd nummer van The Laughing Clowns.
Nick Cave & The Bad Seeds – Kicking Against The Pricks
Kicking Against The Pricks
Er zijn verschillende data in omloop in relatie tot de daadwerkelijke uitgave van het album. Algemeen wordt 18 augustus 1986 aangehouden als de initiële uitgavedatum, maar 8 augustus wordt ook genoemd. Omdat maandag in Nederland geen uitgavedag was, hou ik 19 augustus 1986 aan als datum van uitgave in Nederland. Hoe dan ook, in augustus 1986 werd het derde studio album van Nick Cave & The Bad Seeds uitgebracht: Kicking Against The Pricks.
Zowel de liefhebbers als de pers reageerde nogal verward op het album. Cave coverde nummers van artiesten die niet erg populair waren rond die tijd, zekere niet in alternatieve kringen. In de liner notes voor de 2009 heruitgave zegt Cave: “It didn’t matter whether we were recording a song that that people would like or walk away from in droves.” En dat sierde hem en de band. Cave koos een groot aantal niet voor de hand liggende nummers van Johnny Cash (The Folk Singer was een obscuur B-kantje), Tom Jones (Weeping Annaleah), Gene Pitney (Something’s Gotten Hold Of My Heart) of een gospel traditional (Jesus Met The Woman At The Well. Cave gaf vaak de voorkeur aan specifieke uitvoeringen die obscuur of ronduit complex waren, zoals het geval is met By The Time I Get To Phoenix, waarbij Cave nadrukkelijk de Isaac Hayes versie van het nummer coverde, in plaats van eerdere versies van Johnny Rivers, Glen Campbell of Frank Sinatra.
De nummers zijn divers, zowel tekstueel als muzikaal, maar toch ademt het album een opvallende consistentie uit. Ondanks het feit dat Cave geen van de nummers zelf heeft geschreven, zijn de nummers door en door Cave. Net als Cat Power, is Cave in staat nummers te ontleden en op te bouwen volgens het Bad Seeds stramien, waardoor alle nummers een extra lading of zelfs dreiging met zich mee krijgen. Overigens paste Cave op sommige punten de teksten iets aan, maar dat is nihil te noemen.
Nick Cave Live 1986
Samenwerkingen
The Bad Seeds werden in 1986 officieel uitgebreid met drummer Thomas Wydler. Tijdens de opnamen van Kicking Against The Pricks werden oud Birthday Party leden Tracey Pew, en Rowland S Howard uitgenodigd in de studio, evenals voormalig Bad Seeds lid Hugo Race. De opnamen voor het album waren een van de laatste muzikale uitingen van Pew, die op 7 november 1986 overleed na een ernstige epileptische aanval.
Titel
De titel verwijst naar het Bijbelvers Handelingen 26:14 (“It is hard for thee to kick against the pricks”), dat vrij vertaald zoveel betekent als dat het zinloos is je tegen de wil van God te verzetten. Wordt de titel tussen aanhalingstekens weergeven (“Kicking Against The Pricks”, omdat het een quote betreft?
Een andere uitleg voor de titel is wat letterlijker, namelijk dat de titel opzettelijk was gekozen als reactie op kritiek van een select groepje (met name Engelse) muziek journalisten, waar Cave een bloedhekel aan had. Omdat de eerst volgende uitgave na het album een flexi-disc single was met de naam Scum, een nietsontziende aanval op het journaille, is dat goed mogelijk.
Nick Cave & The Bad Seeds – Kicking Against The Pricks – Reclame
Promotie
Nick Cave gaf een select aantal interviews ter promotie van het Kicking Against The Pricks album (zie Nick Cave – Record Mirror interview 06-09-1986), maar ging niet op tournee. De enige single van het album werd twee maanden voor het album uitgebracht. Nog voor de uitgave van Kicking Against The Pricks had Cave het nummer Scum al opgenomen en waren de opnamen voor Your Funeral… My Trial gestart. Vanaf september traden Cave en de band op met het nieuwe materiaal van het nieuwe album dat op 3 november 1986 werd uitgebracht, slechts 2,5 maand na Kicking Against The Pricks.
Recensie
Zoals al eerder vermeld in eerdere artikelen is Kicking Against The Pricks één van mijn lievelingsalbums van Nick Cave. Het album leverde maar liefst drie nummers in mijn persoonlijke Nick Cave top 25. Al vanaf de opener wordt duidelijk dat Cave eigenlijk op dezelfde weg doorgaat als hiervoor. Dreiging, gekte, diepe emotie, ontroering en prachtige arrangementen. Er is echter ook een verschil in aanpak. Cave zingt meer, en lijkt rustiger in zijn voordracht. In de 2009 heruitgave liner notes stelt Cave dat het album en zijn manier van zingen “influenced the course of the records we made after that.”
Maar wat voornamelijk opvalt zijn de nummers en de keuzes voor die nummers. Cave en band kruipen compleet in de huid van de karakters, de muziek en de voordracht. Elk nummer krijgt een extra lading mee, ofwel door Cave’s voordracht , drone-achtige geluiden (By The Time I Get To Phoenix!) of een climax die wordt verwacht en opgebouwd maar nooit komt.
Ik verloor Nick Cave uit het oog na de uitgave van Kicking Against The Pricks. Ik was geen liefhebber van Your Funeral… My trial en mijn aandacht verlegde zich naar andere muziek (Prince!). Later maakte ik dat weer helemaal goed, maar voorlopig was Kicking Against The Pricks voor mij het hoogtepunt van Nick Cave & The Bad Seeds, een album dat de tand des tijds verbazingwekkend goed heeft doorstaan. Een absolute aanrader!
Nick Cave & The Bad Seeds – Kicking Against The Pricks – Hoes achterkant
Nummers
Alle nummers geschreven door anderen dan Nick Cave; schrijvers opgenomen tussen haakjes.
- Muddy Water (Phil Rosenthal)
- I’m Gonna Kill That Woman (John Lee Hooker)
- Sleeping Annaleah (Mickey Newbury, Dan Folger)
- Long Black Veil (Danny Dill, Marijohn Wilkin)
- Hey Joe (Billy Roberts)
- The Singer (Johnny Cash, Charlie Daniels)
- All Tomorrow’s Parties (Lou Reed)
- By The Time I Get To Phoenix (Jimmy Webb)
- The Hammer Song (Alex Harvey)
- Something’s Gotten Hold Of My Heart (Roger Greenaway, Roger Cook)
- Jesus Met The Woman At The Well (Traditional)
- The Carnival Is Over (Tom Springfield)
Nick Cave & The Bad Seeds – The Singer
De single The Singer bevatte twee extra covers:
- Black Betty (Leadbelly)
- Running Scared (Roy Orbison, Joe Melson)
Nick Cave & The Bad Seeds – Rye Whiskey flexi-disc
In 1989 verscheen de laatste opname van de Kicking Against The Pricks sessies als gratis flexi-disc bij het Reflex magazine.
- Rye Whiskey (Traditional)
Van twee nummers zijn de titel aangepast ten opzichte van het origineel: Sleeping Annaleah heeft als oorspronkelijke titel Weeping Annaleah en The Singer heeft als volledige titel The Folk Singer.
Black Betty is feitelijk een medley van 3 Leadbelly nummers: Looky Looky Yonder, Black Betty en Yellow Women’s Doorbells.
The Bad Seeds
Muzikanten
- Nick Cave – zang; orgel op Muddy Water, Hey Joe; piano op Muddy Water
- Blixa Bargeld – gitaar op Muddy Water, I’m Gonna Kill That Woman, All Tomorrow’s Parties, By The Time I Get To Phoenix, The Hammer Song, The Carnival Is Over; zang op All Tomorrow’s Parties, Jesus Met The Woman At The Well, The Carnival Is Over; slide gitaar op Sleeping Annaleah, Long Black Veil; achtergrondzang op Long Black Veil
- Mick Harvey – piano op Muddy Water, Sleeping Annaleah, Hey Joe, All Tomorrow’s Parties, By The Time I Get To Phoenix, Something’s Gotten Hold Of My Heart, Jesus Met The Woman At The Well; achtergrondzang op Muddy Water, Sleeping Annaleah, Long Black Veil, Something’s Gotten Hold Of My Heart; zang op All Tomorrow’s Parties, Jesus Met The Woman At The Well, The Carnival Is Over; gitaar op Sleeping Annaleah, Long Black Veil, The Singer, All Tomorrow’s Parties, Jesus Met The Woman At The Well; drums op I’m Gonna Kill That Woman, Hey Joe, Running Scared, Black Betty; snare op Long Black Veil, The Hammer Song; orgel op The Hammer Song; vibes op Something’s Gotten Hold Of My Heart; bas op I’m Gonna Kill That Woman
- Barry Adamson – bas op Muddy Water, Sleeping Annaleah, Long Black Veil, The Singer, All Tomorrow’s Parties, By The Time I Get To Phoenix, The Hammer Song, Something’s Gotten Hold Of My Heart, Jesus Met The Woman At The Well, The Carnival Is Over; achtergrondzang op Muddy Water, Sleeping Annaleah, Long Black Veil, Something’s Gotten Hold Of My Heart; zang op Jesus Met The Woman At The Well, The Carnival Is Over
- Thomas Wydler – drums op Muddy Water, Sleeping Annaleah, The Singer, All Tomorrow’s Parties, By The Time I Get To Phoenix, The Hammer Song, Something’s Gotten Hold Of My Heart, Jesus Met The Woman At The Well, The Carnival Is Over; percussie op Long Black Veil
Met hulp van:
- Dawn Cave – viool op Muddy Water
- Hugo Race – gitaar op I’m Gonna Kill That Woman, Long Black Veil, Hey Joe, Jesus Met The Woman At The Well, Running Scared, Black Betty
- Tracy Pew – bas op Hey Joe, Running Scared, Black Betty
- Rowland S Howard – zang op All Tomorrow’s Parties; gitaar en orgel op By The Time I Get To Phoenix
- Berliner Kaffeehausmusik Ensemble – strijkers
Nick Cave And The Bad Seeds – Scum
Na Kicking Against The Pricks
Direct nadat de opnamen en mixen van Kicking Against The Pricks gereed waren schreef Nick Cave op 30 maart 1986 het nummer Scum, dat 3 maanden later voor het eerst wordt opgenomen en in juli wordt afgemaakt. De single zou in oktober en november 1986 tijdens concerten worden verkocht als onderdeel van het Your Funeral… My Trial tour programma in Londen, Parijs, Los Angeles en New York (in 2005 werd het opgenomen in de compilatie B-Sides & Rarities). Scum is geschreven tijdens Pasen 1986 en gaat over/is gericht aan de Engelse muziekjournalisten Mat Snow, Barney Hoskyns en Antonella Black en de Australische Nicholas Rothwell. Het nummer gaat onder andere in op Cave’s gevoelens (gekwetste ego?) na kritische recensies over zijn albums, nummers en concerten. De tekst is hard en nietsontziend.
Well, you’re on the shit list
Thrust and twist, twist and screw
You gave me a bad review
And maybe you think that it’s all just water under the bridge
Well my un-friend, I’m the type that holds a grudge
I’m your creator
I think you fuckin traitor, chronic masturbator
Shit-licker, user, self-abuser, jigger jigger!
What rock did you crawl from?
Which, did you come?
You Judas, Brrrutus, Fetus, Scum!© 1986, Scum, Nick Cave
In juli 1986 verliet bassist Barry Adamson The Bad Seeds en werd vervangen door Gun Club gitarist Kid Congo Powers, waardoor Mick Harvey van gitaar overstapte op bas. Het vervolgalbum Your Funeral… My Trial werd uitgebracht op 3 november 1986.
Nick Cave And The Bad Seeds – Murder Ballads
Nick Cave zou in zijn verder carrière nog veek covers uitbrengen, vaak als B-kantje voor singles of als eenmalige samenwerking met anderen. Het Nick Cave And The Bad Seeds album Murder Ballads bevatte 3 covers, waaronder een indrukwekkende uitvoering van Stagger Lee en een ontroerende versie van Bob Dylan’s Death Is Not The End.
Ter afsluiting
Wat vind jij van het covers album Kicking Against The Pricks? Laat het weten!
Video/Spotify
Bij dit verhaal is een video opgenomen. Klik op de volgende link om deze te zien: Video: Nick Cave interpreteert zijn favorieten op Kicking Against The Pricks. De A Pop Life afspeellijst op Spotify is ook aangepast.
Afspeellijst
De bijgaande afspeellijst bevat het reguliere album, aangevuld met de B-kantjes van The Singer single en de flexi-disc uitgave van Rhye Whiskey. Na de Nick Cave versies zijn originele versies van de nummers opgenomen in dezelfde afspeellijst.
